{"id":1442,"date":"2024-02-10T11:31:29","date_gmt":"2024-02-10T11:31:29","guid":{"rendered":"https:\/\/migjeni.se\/?p=1442"},"modified":"2024-02-10T11:31:29","modified_gmt":"2024-02-10T11:31:29","slug":"kadri-tarellinje-vizite-e-magjishme-ne-shkoder","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/2024\/02\/10\/kadri-tarellinje-vizite-e-magjishme-ne-shkoder\/","title":{"rendered":"Kadri Tarelli:NJ\u00cb VIZIT\u00cb E MAGJISHME N\u00cb SHKOD\u00cbR"},"content":{"rendered":"<p>Kadri Tarelli<\/p>\n<p>NJ\u00cb VIZIT\u00cb E MAGJISHME N\u00cb SHKOD\u00cbR<\/p>\n<p><em>Reportazh n\u00eb mes dimri<\/em><\/p>\n<p>E diel\u00eb 28, t\u00eb Janarit 2024, n\u00eb freskin\u00eb e m\u00ebngjesit, nj\u00eb grup shok\u00ebsh nga Durr\u00ebsi, u nis\u00ebm drejt Shkodr\u00ebs, thjesht p\u00ebr nj\u00eb vizit\u00eb te miqt\u00eb tan\u00eb n\u00eb at\u00eb qytet t\u00eb artit, kultur\u00ebs, humorit dhe njer\u00ebzve q\u00eb presin miq ve\u00e7 me dashuri e buz\u00ebqeshje.<\/p>\n<p>Ne ishim kat\u00ebr: Shpendi Topollaj, shkrimtar e publicist i shum\u00eb njohur n\u00eb Durr\u00ebs e m\u00eb p\u00ebrtej, Luan Jaupi, fotograf dhe koleksionist pasionant, i njohur jo vet\u00ebm n\u00eb Durr\u00ebs, Arben (Beni) Krstani, piktor tashm\u00eb i njohur n\u00eb mbar\u00eb trevat Shqiptare, dhe un\u00eb Kadri Tarelli, q\u00eb po rendis k\u00ebto pak fjal\u00eb k\u00ebnaq\u00ebsie dhe mir\u00ebnjohje.<\/p>\n<p>Rruga kaloi shum\u00eb bukur me humor dhe biseda t\u00eb dit\u00ebs, pa pyetur dhe pa u z\u00ebn\u00eb n\u00eb goj\u00eb programi i dit\u00ebs.<\/p>\n<p>Si fillim pran\u00eb Teatrit \u201cMigjeni\u201d u takuam me shkrimtarin dhe filozofin shkodran Mark Zadeja. Tashm\u00eb u b\u00ebm\u00eb pes\u00eb dhe u nis\u00ebm drejt sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Leopold Shkrelit, mik i Shpendit, pasi n\u00eb at\u00eb sht\u00ebpi, shum\u00eb vite m\u00eb par\u00eb kishte kaluar nj\u00eb pjes\u00eb t\u00eb f\u00ebmij\u00ebris\u00eb (shtat\u00eb vjet). Lagje e vjet\u00ebr, me rrugica t\u00eb ngushta, por t\u00eb mbajtura mjaft past\u00ebr. Nuk kaluan as pes\u00eb minuta dhe me ne u bashkua edhe inxhinieri intelektual Sadedin Lumani. \u00cbsht\u00eb k\u00ebnaq\u00ebsi t\u00eb ndodhesh n\u00eb bised\u00eb mes njer\u00ebzish t\u00eb ditur.<\/p>\n<p>T\u00eb zot\u00ebt e sht\u00ebpis\u00eb na prit\u00ebn buzagaz, tradit\u00eb e qytetaris\u00eb shkodrane, ndaj nuk u \u00e7udit\u00ebm q\u00eb e ndjem\u00eb veten si n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb ton\u00eb.<\/p>\n<p>P\u00ebr \u00e7do lexues q\u00eb ka shkelur qoft\u00eb edhe p\u00ebr pak koh\u00eb n\u00eb Shkod\u00ebr, do ngaz\u00ebllehet, por nuk habitet. Ndaj po hyj drejt e n\u00eb thelb t\u00eb muhabetit: Ishte nj\u00eb nd\u00ebrtes\u00eb e vjet\u00ebr por e mbajtur mir\u00eb, me oborr t\u00eb madh me shum\u00eb gjelb\u00ebrim. Ishte bukur, por edhe kjo nuk paraqet interes.<\/p>\n<p>Ajo q\u00eb binte n\u00eb sy, ishte se kishim hyr\u00eb n\u00eb nj\u00eb sht\u00ebpi fisnike, tipike e aristokracis\u00eb s\u00eb hershme shkodrane, q\u00eb ruante m\u00eb fanatiz\u00ebm gj\u00ebrat e vjetra, por t\u00eb mir\u00ebmbajtura past\u00ebr dhe me kujdes t\u00eb tepruar. Kishte piktura t\u00eb vjetra, vula veneciane, q\u00eb nga koha kur lul\u00ebzonte tregtia me at\u00eb qytet p\u00ebrtej Adriatikut, abazhur\u00eb t\u00eb hersh\u00ebm q\u00eb dikur kishin qen\u00eb \u201ckandila\u201d, (llamba m\u00eb vajguri). Mes k\u00ebtyre objekteve edhe nj\u00eb kuti e bukur, ku ishte vendosur nj\u00eb lug\u00eb druri. Poli, (k\u00ebshtu e th\u00ebrrasin shkurt), tashm\u00eb goxha i moshuar, e mori me kujdes nga muri dhe po na tregon historin\u00eb e k\u00ebtij objekti t\u00eb vog\u00ebl n\u00eb pamje, por e ngarkuar me shum\u00eb dhimbje. Ai e kishte mbajtur si d\u00ebshmi t\u00eb viteve t\u00eb burgut n\u00eb koh\u00ebn e diktatur\u00ebs. N\u00eb vesh\u00ebt tan\u00eb kumbuan fjal\u00ebt e At Zef Pllumit: \u201cRrno p\u00ebr me tregue\u201d. Luga e vendosur n\u00eb kuti, do t\u2019u flas\u00eb brezave me gjuh\u00ebn e heshtjes, p\u00ebr vuajtjet dhe dhimbjet e d\u00ebnimit, pa kurfar\u00eb shkaku, ve\u00e7 se pronar\u00ebt e k\u00ebsaj sht\u00ebpie ishin familje fisnike e kamur.<\/p>\n<p>Shpendi nuk fliste, q\u00ebndronte si i p\u00ebrhumbur n\u00eb kujtimet e f\u00ebmij\u00ebris\u00eb s\u00eb tij, ve\u00e7 na thoshte se kjo ka qen\u00eb dhoma ku flija un\u00eb me v\u00ebllain, k\u00ebtu ishte kuzhina, k\u00ebtu ishte oborri, ku loznim e vraponim gjith\u00eb dit\u00ebn, etj, etj.<\/p>\n<p>Duke zbritur shkall\u00ebt, m\u00eb b\u00ebn\u00eb p\u00ebrshtypje kat\u00ebr faqe syndyku t\u00eb vendosura n\u00eb faqe muri. D\u00ebrrasa t\u00eb vjetra, diku kishin humbur ngjyrat, por ishin d\u00ebshmi e koh\u00ebs s\u00eb tyre.<\/p>\n<p>M\u00eb duhet t\u00eb b\u00ebj nj\u00eb ndales\u00eb t\u00eb vog\u00ebl. N\u00eb bised\u00eb mes nesh, tashm\u00eb durrsak\u00eb dhe shkodran\u00eb, u thash\u00eb: <em>Jam befasuar\u2026! Sa bukur i kan\u00eb ruajtur objektet e vjetra, por m\u00eb bukur paraqitje tyre, me nj\u00eb lloj kulture t\u00eb fisme, pa shum\u00eb zhurm\u00eb. M\u00eb shum\u00eb m\u00eb habit fakti se si kan\u00eb mundur t\u2019i mbajn\u00eb pa u d\u00ebmtuar nga rrebeshet e politik\u00ebs dhe l\u00ebvizjes s\u00eb koh\u00ebs.<\/em> K\u00ebt\u00eb bised\u00eb e p\u00ebrs\u00ebrita edhe sot n\u00eb kafe me miqt\u00eb e mi n\u00eb Durr\u00ebs. Dikush e tha me sinqeritet. <em>\u201cSht\u00ebpit\u00eb e vjetra kan\u00eb pasur dhe kan\u00eb mund\u00ebsi t\u00eb mbajn\u00eb objekte dhe sende t\u00eb vjetra, nd\u00ebrsa ne l\u00ebviz\u00ebm nga pallati n\u00eb pallat, disa edhe t\u00eb shp\u00ebrngulur nga fshati apo nga qyteti n\u00eb qytet\u201d.<\/em> Un\u00eb i p\u00ebrs\u00ebrita ato fjal\u00eb q\u00eb thash\u00eb edhe n\u00eb Shkod\u00ebr: &#8211; <em>Nuk mjafton vet\u00ebm t\u00eb kesh, duhet edhe t\u00eb duash e t\u00eb p\u00ebrcjell\u00ebsh tradit\u00ebn e familjes. Nuk \u00ebsht\u00eb e leht\u00eb t\u00eb kultivohet nj\u00eb kultur\u00eb e till\u00eb, aq m\u00eb pak t\u00eb mbahet gjall\u00eb nd\u00ebr breza. Po marrin rastin m\u00eb t\u00eb thjesht\u00eb: t\u00eb gjith\u00eb kemi pasur n\u00ebp\u00ebr sht\u00ebpit\u00eb tona syndyk\u00eb t\u00eb n\u00ebnave, t\u00eb gjysheve, apo st\u00ebrgjysheve. \u00c7\u2019i b\u00ebm\u00eb\u2026?<\/em> \u2013 P\u00ebrgjigja ishe e thjesht\u00eb: &#8211; <em>I dogj\u00ebm si d\u00ebrrasa, apo i hodh\u00ebm n\u00eb plehra.<\/em><\/p>\n<p>Me premtimin, se do vijm\u00eb p\u00ebrs\u00ebri, u larguam p\u00ebr nj\u00eb kafe n\u00eb mjediset e Hotel \u201cRozafa\u201d. Biseda u b\u00eb interesante, pasi dy shkodran\u00ebt Marku dhe Sadedini, paraqesnin projektet e tyre n\u00eb l\u00ebmin e kultur\u00ebs, studimit, let\u00ebrsis\u00eb dhe m\u00eb p\u00ebrtej, t\u00eb nxjerrjes n\u00eb drit\u00eb t\u00eb figurave t\u00eb shquara t\u00eb qytetaris\u00eb shkodrane, shum\u00eb prej tyre t\u00eb harruar q\u00ebllimisht, disa (t\u00eb rinj), t\u00eb mbetur n\u00eb hije t\u00eb modestis\u00eb, disa t\u00eb pa fuqis\u00eb p\u00ebr t\u00eb thirrur e b\u00ebrtitur, apo p\u00ebr t\u2019i b\u00ebr\u00eb reklam\u00eb vetes dhe vepr\u00ebs s\u00eb tyre, etj.<\/p>\n<p>Po kjo tem\u00eb bisede vazhdoi edhe gjat\u00eb drek\u00ebs n\u00eb fshatin Zogaj, buz\u00eb liqenit. Nd\u00ebrsa Mark Zadeja shpaloste idet\u00eb e tij lidhur me studimet n\u00eb fush\u00ebn e filozofis\u00eb, Arbeni piktori yn\u00eb, rr\u00ebmbeu telajot dhe na thot\u00eb: &#8211; Derisa t\u00eb p\u00ebrgatitet dreka, un\u00eb po dal t\u00eb b\u00ebj nj\u00eb tabllo pikture, pasi m\u00eb p\u00eblqen ky peizazh liqeni dhe Alpet p\u00ebrkarshi. Ne q\u00eb ja dim\u00eb huqin nuk b\u00ebm\u00eb z\u00eb, pasi ai kudo ku shkon, lakmon t\u00eb fiksoj\u00eb natyr\u00ebn e p\u00ebrzgjedhur. E admirojm\u00eb p\u00ebr vullnetin dhe q\u00eb nuk p\u00ebrton, aq m\u00eb shum\u00eb kur edhe piktura na p\u00eblqen.<\/p>\n<p>Biseda n\u00eb tavolin\u00eb vazhdoi disi e fort\u00eb. Isha i bindur n\u00eb seriozitetin e Markut, kur thoshte: \u201c<em>Kam shum\u00eb pun\u00eb aq sa nuk m\u00eb tepron koh\u00eb\u2026! Kam pasur ftesa n\u00eb studiot televizive. I jam shmangur, pasi nuk m\u00eb t\u00ebrheqin\u201d. <\/em>Nd\u00ebrsa un\u00eb me shaka i thash\u00eb<em>: M\u00eb p\u00eblqen kjo \u201cmodestia shkodrane\u201d, por nuk jam n\u00eb nj\u00eb mendje me ju!<\/em> \u00a0Biseda e\u00a0 futur n\u00eb diskutime krijuesish na mbante mb\u00ebrthyer, aq sa harruam koh\u00ebn q\u00eb vraponte, nd\u00ebrsa ne nuk shkuleshim nga vendi, megjith\u00ebse telefoni na kujtonte se Pashk Prevathi, piktori i peizazheve, na priste n\u00eb Lezh\u00eb.<\/p>\n<p>Kjo ishte nj\u00eb tjet\u00ebr mrekulli, q\u00eb do t\u00eb mbahet gjat\u00eb n\u00eb kujtes\u00ebn ton\u00eb. Vendos\u00ebm q\u00eb nuk do t\u00eb q\u00ebndrojm\u00eb gjat\u00eb, pasi na zuri nata pa dal\u00eb ende nga Shiroka, por harruam shpejt sapo u fut\u00ebm n\u00eb studion galeri t\u00eb piktorit t\u00eb njohur lezhjan. Un\u00eb kisha p\u00ebrshtypjen se ai ishte mjesht\u00ebr i p\u00ebrkushtuar vet\u00ebm n\u00eb ngjyrimin e peizazheve, kjo m\u00eb kishte mbetur n\u00eb kujtes\u00eb nga nj\u00eb takim n\u00eb Tiran\u00eb, n\u00eb sall\u00ebn e Muzeut komb\u00ebtar, por qenk\u00ebsha i gabuar. Aty kishte shum\u00eb piktura portretesh, q\u00eb na ftonin t\u2019i sodisim, k\u00ebshtu q\u00eb p\u00ebrs\u00ebri nuk e mbajt\u00ebm fjal\u00ebn, duke q\u00ebndruar pa u merakosur p\u00ebr or\u00ebn q\u00eb nuk pyeste p\u00ebr ne.<\/p>\n<p>Von\u00eb u nis\u00ebm nga Lezha dhe von\u00eb mb\u00ebrrit\u00ebm n\u00eb Durr\u00ebs.<\/p>\n<p>Ishte nj\u00eb dit\u00eb e ngarkuar me shum\u00eb ndjesi t\u00eb forta, t\u00eb ve\u00e7anta, t\u00eb larmishme, q\u00eb do mbeten gjat\u00eb n\u00eb kujtes\u00ebn ton\u00eb, p\u00ebr t\u2019u rr\u00ebfyer edhe si tem\u00eb bisedash mes miqsh e shok\u00ebsh.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Kadri Tarelli NJ\u00cb VIZIT\u00cb E MAGJISHME N\u00cb SHKOD\u00cbR Reportazh n\u00eb mes dimri E diel\u00eb 28, t\u00eb Janarit 2024, n\u00eb freskin\u00eb e m\u00ebngjesit, nj\u00eb grup shok\u00ebsh nga Durr\u00ebsi, u nis\u00ebm drejt Shkodr\u00ebs, thjesht p\u00ebr nj\u00eb vizit\u00eb te miqt\u00eb tan\u00eb n\u00eb at\u00eb qytet t\u00eb artit, kultur\u00ebs, humorit dhe njer\u00ebzve q\u00eb presin miq ve\u00e7 me dashuri e buz\u00ebqeshje. [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-1442","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-opinione"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1442","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1442"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1442\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1442"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1442"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1442"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}