{"id":2610,"date":"2025-02-19T14:43:50","date_gmt":"2025-02-19T13:43:50","guid":{"rendered":"https:\/\/migjeni.se\/?p=2610"},"modified":"2025-02-19T14:43:53","modified_gmt":"2025-02-19T13:43:53","slug":"erida-siqeca-petrititregim","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/2025\/02\/19\/erida-siqeca-petrititregim\/","title":{"rendered":"Erida Siqeca Petriti:Tregim"},"content":{"rendered":"<p>Erida Siqeca Petriti<br \/>\nP\u00cbSHP\u00cbRITJA E ER\u00cbS<br \/>\nTregim<br \/>\nXhoana iu afrua port\u00ebs s\u00eb sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb braktisur, o t\u00eb pakt\u00ebn asaj q\u00eb kishte ngelur prej saj dhe e pushtoi nj\u00eb ndjesi \u00ebmb\u00eblsie. Kishte koh\u00eb q\u00eb nuk kish shkelur n\u00eb at\u00eb vend, por kujtimet ishin t\u00eb gjalla.<br \/>\nU kthye mbrapsh n\u00eb koh\u00eb , n\u00eb f\u00ebmij\u00ebrin\u00eb e larg\u00ebt, pik\u00ebrisht n\u00eb periudh\u00ebn kur ishte nd\u00ebrtuar sht\u00ebpia, gati 35 vjet m\u00eb par\u00eb. Kujtoi si ishte ngritur nga t\u00eb af\u00ebrmit , burra me t\u00eb tjera profesione, t\u00eb cil\u00ebt nevoja, n\u00eb at\u00eb rast, i b\u00ebri arkitekt\u00eb, inxhinier\u00eb, topograf\u00eb, por edhe pun\u00ebtor\u00eb e murator\u00eb\u2026 edhe pse pa asnj\u00eb studim a p\u00ebrvoj\u00eb n\u00eb at\u00eb fush\u00eb, dhe buz\u00ebqeshi me krenari.<br \/>\nBurra t\u00eb kultur\u00ebs dhe idealeve t\u00eb larta, pra armiq t\u00eb betuar t\u00eb diktatur\u00ebs.<br \/>\nRegjimi tiranik i kishte privuar nga gjith\u00eb \u00e7\u2019kishin: sht\u00ebpi, pun\u00eb, mall, pasuri dhe i kish degdisur n\u00eb at\u00eb fshat t\u00eb humbur, vet\u00ebm me rrobat q\u00eb kishin n\u00eb trup.<br \/>\nStalla ishte ajo q\u00eb diktatura u kishte dh\u00ebn\u00eb p\u00ebr banes\u00eb. Vet\u00ebm forca e<br \/>\nshpirtit dhe solidariteti me nj\u00ebri-tjetrin kishte b\u00ebr\u00eb t\u00eb mundur t\u00eb rifillonim p\u00ebrs\u00ebri edhe pse me shum\u00eb v\u00ebshtir\u00ebsi.<br \/>\nIu kujtua kur hodh\u00ebn themelet: ishte ver\u00eb dhe b\u00ebnte vap\u00eb.<br \/>\nSht\u00ebpia duhej t\u00eb nd\u00ebrtohej n\u00eb ver\u00eb, p\u00ebrndryshe uji mund t\u00eb infiltronte duke rrezikuar rr\u00ebzimin . K\u00ebshtu i kishte shpjeguar i ati.<br \/>\nMendoi p\u00ebr ata njer\u00ebz q\u00eb kishin ndihmuar n\u00eb nd\u00ebrtimin e saj , shumica e t\u00eb cil\u00ebve tashm\u00eb kishin vdekur. Nga malli syt\u00eb iu mbush\u00ebn me lot\u00eb.<br \/>\nVinin p\u00ebr t\u00eb ndihmuar pas pun\u00ebs n\u00eb kooperativ\u00eb, me q\u00ebllim q\u00eb ta p\u00ebrfundonin para se t\u00eb fillonte<br \/>\ndimri.<br \/>\nPasi hodh\u00ebn themelet, duhej t\u00eb ngrinin muret, por ishin pa tulla dhe<br \/>\ns\u2019 kishin as lek\u00eb. Tani, pas 35 vitesh, mund t\u00eb duket e pabesueshme,<br \/>\nnj\u00eb realizim i pamundur, por n\u00eb at\u00eb koh\u00eb askush nuk e humbi toruan.<br \/>\nN\u00eb nj\u00eb lloj kutie katrore prej druri, nj\u00eb kall\u00ebp i ndar\u00eb n\u00eb dy pjes\u00eb,<br \/>\nduke p\u00ebrzier balt\u00eb me r\u00ebr\u00eb dhe uj\u00eb dhe duke e punuar derisa t\u00eb b\u00ebhej nj\u00eb si brum\u00eb i fort\u00eb, i dhan\u00eb form\u00eb tullave t\u00eb fresk\u00ebta.<br \/>\nNj\u00eb dit\u00eb prej dit\u00ebsh kutit\u00eb ishin b\u00ebr\u00eb disa, aty rreth nj\u00ebzet\u00eb, at\u00ebher\u00eb edhe Xhoana kishte filluar t\u00eb jepte nj\u00eb dor\u00eb.<br \/>\nT\u00eb rriturit mbushnin kall\u00ebpet, dhe ajo me disa kush\u00ebrinj m\u00eb t\u00eb m\u00ebdhenj, i merrnin dhe i zbraznin, p\u00ebr t\u2019i l\u00ebn\u00eb t\u00eb thaheshin n\u00eb diell.<br \/>\nI quanin plithar\u00eb, nj\u00eb em\u00ebr qesharak q\u00eb n\u00eb at\u00eb koh\u00eb e b\u00ebnte t\u00eb qeshte&#8230;<br \/>\nKishin p\u00ebrgatitur shum\u00eb, shum\u00eb fare dhe m\u00eb pas, kur ishin t\u00eb thata, kishin<br \/>\nfilluar t&#8217;i p\u00ebrdornin p\u00ebr muret.<br \/>\nPak nga pak sht\u00ebpia mori form\u00eb. Sa her\u00eb q\u00eb kthehej nga shkolla shihte<br \/>\nmuret gjithnj\u00eb e m\u00eb t\u00eb larta, derisa nj\u00eb dit\u00eb i gjeti sip\u00ebr edhe \u00e7atin\u00eb.<br \/>\n\u00c7far\u00eb lumturie at\u00eb dit\u00eb! K\u00ebrcente e g\u00ebzuar, gjithandej. M\u00eb n\u00eb fund do t\u00eb kishte dhom\u00ebn e saj. Shkuan t\u00eb banonin kur ishte akoma e pambaruar. Nuk kishte suva n\u00ebp\u00ebr mure. N\u00eb tavan dukeshin trar\u00ebt e drurit q\u00eb e tmerronin. I ati i kishte shpjeguar q\u00eb p\u00ebr at\u00eb dim\u00ebr do rrinin ashtu, por jo p\u00ebrgjithmon\u00eb pasi ai vet\u00eb do p\u00ebrkujdesej q\u00eb t\u00eb sistemonte \u00e7do gj\u00eb dhe sht\u00ebpia e tyre e \u00ebndrrave do ishte perfekte.<\/p>\n<p>Xhoan\u00ebs iu kujtua q\u00eb t\u00eb gjith\u00eb af\u00ebrmit(p\u00ebrfshi xhaxhain, dajat dhe xhaxhallar\u00ebt e t\u00eb atit) erdh\u00ebn edhe nja dy her\u00eb t\u00eb tjera p\u00ebr t\u00eb mbuluar trar\u00ebt dhe punuan derisa arrit\u00ebn n\u00eb b\u00ebrjen e nj\u00eb tavani krejt\u00ebsisht t\u00eb shesht\u00eb.<br \/>\nE n\u00eb fund, i ati, pas pune, filloi t\u00eb suvatonte muret duke i l\u00ebmuar me kujdes t\u00eb madh me nj\u00eb mjet q\u00eb quhej mistri. M\u00eb par\u00eb mbaronte nj\u00eb mur, pastaj nj\u00eb tjet\u00ebr e nj\u00eb tjet\u00ebr akoma.<br \/>\nN\u00eb fillim dhom\u00ebn e gjumit t\u00eb prind\u00ebrve, ku flinte dhe ajo ngaq\u00eb kishte frik\u00eb t\u00eb rrinte vet\u00ebm, pastaj kuzhin\u00ebn, korridorin, dhe n\u00eb fund dhom\u00ebn e saj t\u00eb gjumit.<br \/>\nM\u00eb pas e \u00ebma kishte filluar t\u00eb lyente me g\u00eblqere muret, por iu desh\u00ebn shum\u00eb duar dhe mund para se t\u00eb b\u00ebheshin t\u00eb bardh\u00eb si bora.<br \/>\nI ati kishte punuar shum\u00eb dhe pand\u00ebrprerje gjat\u00eb dimrit e megjithat\u00eb puna n\u00eb at\u00eb sht\u00ebpi nuk kishte t\u00eb mbaruar.<br \/>\nVer\u00ebn tjet\u00ebr e kishte radh\u00ebn dyshemeja. Deri n\u00eb at\u00eb moment e \u00ebma e kishte rregulluar duke mbledhur bajga lop\u00ebsh dhe balt\u00eb me t\u00eb cil\u00ebn krijonte nj\u00eb lloj p\u00ebrzierje dhe lyente komplet sheshin.<br \/>\nXhoan\u00ebs i vinte v\u00ebshtir\u00eb, por e \u00ebma q\u00eb ishte nj\u00eb grua praktike i kishte th\u00ebn\u00eb q\u00eb derisa ta shtronin me \u00e7imento, ajo ishte e vetmja zgjidhje.<br \/>\nDhe n\u00eb fakt k\u00ebshtu ndodhi. Ver\u00ebn e ardhshme, kur \u00e7do gj\u00eb thahej shpejt nga nxeht\u00ebsia, sht\u00ebpia u mbush prap\u00eb me t\u00eb af\u00ebrm q\u00eb filluan t\u00eb p\u00ebrgatisnin \u00e7imenton p\u00ebr ta shtruar n\u00eb dyshemen\u00eb prej dheu.<br \/>\nAjo u ndje me t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb e lumtur.<br \/>\nK\u00ebshtu mendonte aty p\u00ebrball\u00eb rr\u00ebnojave nd\u00ebrsa faqet e albumit t\u00eb kujtimeve po shfletoheshin nj\u00ebra pas tjetr\u00ebs derisa e shpun\u00eb n\u00eb adoleshenc\u00eb, tek dashuria e saj e par\u00eb. Ai ishte djali i komshis\u00eb. Luanin gjithmon\u00eb bashk\u00eb, q\u00ebkur ishin t\u00eb vegj\u00ebl por u frekuentuan me m\u00eb shum\u00eb intensitet kur u rrit\u00ebn disi.<br \/>\nE \u00ebma ia kishte ndaluar ta takonte. I kishte th\u00ebn\u00eb:<br \/>\n\u201cXhoana ti nuk je m\u00eb vajz\u00eb e vog\u00ebl dhe as f\u00ebmija e dikurshme. Tashm\u00eb je nj\u00eb zonjush\u00eb dhe zonjushat e mira nuk shkojn\u00eb t\u00eb luajn\u00eb hapa- dollapa me djemt\u00eb. Tani e tutje duhet t\u00eb rrish n\u00eb sht\u00ebpi, t\u00eb ndihmosh me pun\u00ebt, t\u00eb gatuash, t\u00eb qendis\u00ebsh. Kjo \u00ebsht\u00eb ajo \u00e7ka duhet t\u00eb b\u00ebj\u00eb nj\u00eb vajz\u00eb e mosh\u00ebs t\u00ebnde.\u201d<br \/>\nXhoana kishte pohuar me kok\u00eb, por brenda vetes e dinte q\u00eb nuk do bindej.<br \/>\nI dukej absurde ajo q\u00eb e \u00ebma i k\u00ebrkonte.<br \/>\nSi mund t\u00eb hiqte dor\u00eb nga Miri? E dinte n\u00ebna e vet \u00e7far\u00eb rrahjeje zemre ai i provokonte, sa drith\u00ebrima?<br \/>\nKur prind\u00ebrit t\u00eb shkonin n\u00eb pun\u00eb, si \u00e7do dit\u00eb dhe pasi t\u00eb mbaronte shpejt e shpejt detyrimet e saj, do t\u00eb ishte e lir\u00eb.<br \/>\nP\u00ebr t\u00eb vrar\u00eb m\u00ebrzin\u00eb do ftonte Mirin t\u2019i b\u00ebnte shoq\u00ebri. Asnj\u00ebher\u00eb s\u2019kishte shkuar tek sht\u00ebpia e tij. Nuk i p\u00eblqente.<br \/>\nMiri do vinte menj\u00ebher\u00eb. S\u2019do t\u2019ia b\u00ebnte fjal\u00ebn dysh. Si mashkull q\u00eb ishte, nuk kishte pun\u00eb p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb.<br \/>\nN\u00eb nj\u00eb nga k\u00ebto takime ndodhi ajo s\u00eb cil\u00ebs e \u00ebma i trembej.<br \/>\nU dogj nd\u00ebrsa gatuante n\u00eb stuf\u00ebn me dru. Miri, i shqet\u00ebsuar, shkoi<br \/>\nta ndihmonte.<br \/>\nIshte ai \u00e7asti q\u00eb, m\u00eb n\u00eb fund, gjeti kurajon t\u2019i thoshte:<br \/>\n\u201cShiko se, sipas mamit tim, ti nuk duhet t\u00eb jesh k\u00ebtu dhe un\u00eb nuk duhet t\u00eb t\u00eb takoj m\u00eb!\u201d<br \/>\nPo e v\u00ebshtronte drejt n\u00eb sy, ku i lexoi zhg\u00ebnjimin.<br \/>\nI erdhi keq dhe e puthi n\u00eb faqe, pastaj, si t\u00eb mos kish ndodhur gj\u00eb, vazhdoi:<br \/>\n\u201cNuk kam nd\u00ebrmend t\u2019i bindem. Rri i qet\u00eb. Prind\u00ebrit e mi nuk mund t\u00eb na shohin. Jan\u00eb gjithmon\u00eb n\u00eb pun\u00eb.\u201d<br \/>\nMiri iu afrua, i largoi nga syt\u00eb nj\u00eb tuf\u00eb flok\u00ebsh dhe me t\u00eb prasmen e dor\u00ebs i p\u00ebrk\u00ebdheli but\u00ebsisht fytyr\u00ebn.<br \/>\nXhoana mbylli syt\u00eb dhe psher\u00ebtiu.<br \/>\nMe gishtin tregues i vizatoi konturet e buz\u00ebve.<br \/>\nAjo hapi pak goj\u00ebn dhe ia puthi leht\u00eb.<br \/>\nIshte hera e par\u00eb q\u00eb e kalonin at\u00eb kufi, por asnj\u00eb prej t\u00eb dyve nuk u \u00e7udit dhe as u tremb. Dukej nj\u00eb fat i paracaktuar qysh se kishin lindur.<br \/>\nBuz\u00ebt e tyre u prek\u00ebn \u00ebmb\u00ebl, nd\u00ebrsa krah\u00ebt e tij t\u00eb fort\u00eb i pushtuan trupin e holl\u00eb, akoma t\u00eb paformuar. E shtr\u00ebngoi leht\u00eb, sikur t\u00eb kishte frik\u00eb mos e l\u00ebndonte. Iu f\u00ebrkua me trupin e vet, por pa i hequr rrobat nga trupi i saj.<br \/>\nU shijuan k\u00ebshtu her\u00ebn e par\u00eb. Dhe ky ishte ve\u00e7 fillimi.<br \/>\nNd\u00ebrsa mendonte, ndjeu t\u00eb fryj\u00eb pas shpine.<br \/>\nNj\u00eb fllad i leht\u00eb e mb\u00ebshtolli t\u00eb gjith\u00ebn. Mbylli syt\u00eb dhe vari kok\u00ebn pas. Ishte era q\u00eb e shpinte n\u00eb t\u00eb shkuar\u00ebn, q\u00eb i b\u00ebnte t\u00eb ndjente arom\u00ebn e f\u00ebmij\u00ebris\u00eb, parfumin e sht\u00ebpis\u00eb, t\u00eb orendive, t\u00eb njer\u00ebzve. Arom\u00ebn e Mirit\u2026<br \/>\nPo, midis t\u00eb tjerave e ndjeu dhe at\u00eb, t\u00eb pagabuesh\u00ebm, unik.<br \/>\nFlladi u b\u00eb puhiz\u00eb e leht\u00eb pas veshit t\u00eb saj, nj\u00eb frym\u00ebmarrje e ngroht\u00eb dhe delikate, nj\u00eb p\u00ebshp\u00ebritje.<br \/>\nIu duk t\u00eb d\u00ebgjonte nj\u00eb z\u00eb q\u00eb th\u00ebrriste emrin e saj.<br \/>\nNj\u00eb z\u00eb i njohur q\u00eb e b\u00ebri t\u00eb kthehej vrullsh\u00ebm, e frik\u00ebsuar, p\u00ebr t\u2019u ndeshur me nj\u00eb buz\u00ebqeshje, nj\u00eb buz\u00ebqeshje q\u00eb i ngriti zemr\u00ebn pesh\u00eb.<br \/>\n\u201cMiriii!\u201d Thirri fort. \u201c\u00c7far\u00eb b\u00ebn ti k\u00ebtu? Kujtova se kishe ikur si pjesa m\u00eb e madhe e njer\u00ebzve n\u00eb k\u00ebt\u00eb fshat t\u00eb humbur.\u201d<br \/>\n\u201cT\u00eb prisja. Ka vite q\u00eb t\u00eb pres \u00e7do dit\u00eb. Gjithmon\u00eb kam besuar se do t\u00eb vinte koha t\u00eb ktheheshe.\u201d<br \/>\nU p\u00ebrqafuan me dashuri. Kishte 30 vjet q\u00eb nuk shiheshin.<br \/>\nAjo, n\u00eb vit t\u00eb dyt\u00eb t\u00eb shkoll\u00ebs s\u00eb mesme, ishte trasferuar n\u00eb nj\u00eb qytet tjet\u00ebr. M\u00eb von\u00eb prind\u00ebrit kishin emigruar jasht\u00eb shtetit dhe e kishin marr\u00eb me vete.<br \/>\nNuk kishte pasur mund\u00ebsi t\u00eb shkonte ta takonte, ta shikonte.<br \/>\n\u201cSa m\u00eb kishte marr\u00eb malli! Sa e lumtur jam q\u00eb t\u00eb shoh p\u00ebrs\u00ebri!\u201d I tha duke e p\u00ebrqafuar.<br \/>\n\u201cMos m\u00eb pyet!\u201d Iu p\u00ebrgjigj Miri duke e puthur dhe marr\u00eb er\u00eb.<br \/>\n\u201cPa dale t\u00eb t\u00eb shoh pak? Ngjan shum\u00eb i ri\u2026 duket sikur koha p\u00ebr ty ka ndalur rrjedh\u00ebn. M\u00eb thuaj sekretin!\u201d<br \/>\nMiri i buz\u00ebqeshi duke ngritur supet, por nuk foli.<br \/>\nN\u00eb vend t\u00eb p\u00ebrgjigjes, i tha:<br \/>\n\u201cPse nuk hyjm\u00eb brenda?\u201d<br \/>\n\u201cVet\u00ebm kisha pak frik\u00eb. Thon\u00eb se sht\u00ebpit\u00eb e braktisura jan\u00eb t\u00eb banuara prej fantazmave\u2026 e di?\u201d<br \/>\n\u201cFrik\u00eb prej fantazmave? E p\u00ebrse? N\u00ebse kan\u00eb qen\u00eb njer\u00ebz q\u00eb t\u00eb kan\u00eb dashur dhe i ke dashur, nuk do t\u00eb t\u00eb b\u00ebnin kurr\u00eb keq.<br \/>\nPastaj jam un\u00eb q\u00eb t\u00eb mbroj.\u201d Iu p\u00ebrgjigj duke i v\u00ebn\u00eb krahun shpatullave. Xhoana u mb\u00ebshtet tek trupi i tij dhe bashk\u00eb u drejtuan tek hyrja.<br \/>\nSapo kaluan der\u00ebn, ndjeu s\u00ebrish at\u00eb fluks ajri t\u00eb ftoht\u00eb t\u00eb vinte nga brenda.<br \/>\nE trembur, u kthye nga miku i vjet\u00ebr. Shikimi i tij i qet\u00eb, qet\u00ebsoi edhe at\u00eb.<br \/>\nM\u00eb pas nguliti v\u00ebshtrimin p\u00ebrreth.<br \/>\nMuret, p\u00ebr t\u00eb cil\u00ebt ishte b\u00ebr\u00eb aq sakrific\u00eb, ishin rr\u00ebnuar, kishin r\u00ebn\u00eb m\u00eb shum\u00eb se gjysma.<\/p>\n<p>\u00c7atia pothuajse nuk ekzistonte. Nga porta e oborrit nuk arrije dot t\u00eb perceptoje gjith\u00eb shkat\u00ebrrimin por, kur hyje brenda, kuptoje mir\u00eb cfar\u00eb kishte ndodhur.<br \/>\nMe Mirin p\u00ebrshkroi \u00e7do dhom\u00eb, duke e quajtur n\u00eb em\u00ebr: k\u00ebtu gjendej korridori q\u00eb kishte funksionin edhe t\u00eb sallonit, k\u00ebtu dhoma e prind\u00ebrve, kjo ishte kuzhina dhe m\u00eb n\u00eb fund \u2026 ja.. dhoma ime!<br \/>\nIshte \u00e7do gj\u00eb bosh. Kishte vet\u00ebm mbeturina, por midis atyre rr\u00ebnojave, ajo, o ndoshta t\u00eb dy, kujtuan \u00e7astet e nxehta intime t\u00eb kaluara s\u00eb bashku.<br \/>\nXhoana i k\u00ebrkoi nj\u00eb puthje. Miri ia plot\u00ebsoi d\u00ebshir\u00ebn.<br \/>\nPasi spostoi disa rr\u00ebnoja, Miri hoqi rrobat, i palosi duke b\u00ebr\u00eb nj\u00eb dyshek t\u00eb vog\u00ebl, t\u00eb cilin e vuri p\u00ebrtok\u00eb. Ajo e v\u00ebshtroi e habitur, pa nxjerr\u00eb z\u00eb.<br \/>\nAt\u00ebher\u00eb ai e mb\u00ebshteti but\u00ebsisht n\u00eb at\u00eb shtrat, filloi t\u2019i puthte buz\u00ebt e bukura, t\u2019ia hante leht\u00eb me kafshime t\u00eb vogla, e m\u00eb pas i k\u00ebrkoi t\u00eb mbyllte syt\u00eb.<br \/>\nXhoana ndjeu q\u00eb po e zhvishte, rrobat filluan t\u2019i rr\u00ebshqisnin n\u00eb trup gati pa e prekur. Dukej sikur ishte era q\u00eb po ia hiqte.<br \/>\nAjo er\u00eb misterioze dhe sensuale q\u00eb i p\u00ebrk\u00ebdhelte l\u00ebkur\u00ebn dhe e mbushte me drith\u00ebrima t\u00eb paprovuara kurr\u00eb m\u00eb par\u00eb.<br \/>\nNdjeu q\u00eb po i puthte gush\u00ebn. Miri nuk po nxitohej. Po e shijonte leht\u00eb, duke i rritur d\u00ebshir\u00ebn.<br \/>\nKishte t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn drojtje delikate si dikur adoleshent\u00eb edhe pse tani ishte burr\u00eb, me goxha trup.<br \/>\nXhoana ishte e padurueshme. L\u00ebvizte pareshtur. Mezi priste t\u00eb p\u00ebrjetonte \u00e7astet q\u00eb i kishin dhuruar nj\u00ebri-tjetrit dikur dhe q\u00eb p\u00ebr vite me radh\u00eb kishte \u00ebnd\u00ebrruar.<br \/>\n\u201cM\u00eb \u00e7mende!\u201d I p\u00ebshp\u00ebriti.<br \/>\nMiri vet\u00ebm sa e prekte leht\u00eb, gati as pesh\u00ebn e tij nuk e ndjente mbi trupin e saj e megjithat\u00eb ia ndiente pranin\u00eb, t\u00eb gjall\u00eb dhe pulsuese.<br \/>\nE p\u00ebrqafonte, e puthte, e shtr\u00ebngonte Mirin sikur t\u00eb donte t\u00eb sigurohej q\u00eb ai ishte aty, me t\u00eb, dhe q\u00eb do ishin s\u00ebrish s\u00eb bashku, si dikur, p\u00ebrgjithmon\u00eb.<br \/>\n\u00c7do her\u00eb q\u00eb e prekte, ndiente me drith\u00ebrim\u00eb at\u00eb ajrin e fresk\u00ebt q\u00eb i p\u00ebrk\u00ebdhelte l\u00ebkur\u00ebn.<br \/>\n\u00c7do her\u00eb q\u00eb e merrte dhe e rrotullonte, ndiente q\u00eb e ngrinte me leht\u00ebsi, pa asnj\u00eb sforcim, n\u00eb krah\u00ebt e tij t\u00eb fort\u00eb.<br \/>\nI ngjante sikur fluturonte.<br \/>\nMiri l\u00ebvizte but\u00eb, si p\u00ebr t\u00eb mbushur boshll\u00ebkun e gjith\u00eb atyre viteve t\u00eb humbura.<br \/>\nXhoana ndihej si n\u00eb nj\u00eb tjet\u00ebr dimension. Derisa t\u00eb lodhur, u braktis\u00ebn, me k\u00ebmb\u00eb n\u00eb tok\u00eb pasi fluturuan n\u00eb aj\u00ebr, ajo mbi t\u00eb, ai mbi rroba, n\u00eb mes t\u00eb rr\u00ebnojave.<br \/>\n\u201cIshte kaq bukur, si n\u00eb nj\u00eb \u00ebnd\u00ebrr\u201d I tha Xhoana nd\u00ebrsa qet\u00ebsonte gul\u00e7et n\u00eb kraharorin e tij. \u201cSi dikur por nj\u00ebmij\u00eb her\u00eb m\u00eb intensiv.\u201d<br \/>\n\u201cPremtom\u00eb q\u00eb nuk do t\u00eb m\u00eb harrosh kurr\u00eb!\u201d I tha ai nd\u00ebrsa luante me flok\u00ebt e saj.<br \/>\n\u201cSi mund t\u2019a b\u00ebj k\u00ebt\u00eb?\u201d Iu p\u00ebrgjigj. \u201cKe qen\u00eb dashuria ime e par\u00eb, aventura ime e par\u00eb, je ura ime me t\u00eb shkuar\u00ebn.\u201d<br \/>\nU ngrit\u00ebn. Xhoana filloi t\u00eb vishej.<br \/>\n\u201cM\u00eb duhet t\u00eb shkoj,\u201d I tha ajo \u201cm\u00eb presin. Po munda, do vij s\u00ebrish pasdite.\u201d<br \/>\nMiri buz\u00ebqeshi me nj\u00eb ng\u00ebrdheshje t\u00eb hidhur. E puthi p\u00ebrs\u00ebri, nj\u00eb tjet\u00ebr her\u00eb, para se t\u00eb ndaheshin p\u00ebrfundimisht.<br \/>\nNd\u00ebrsa largohej Xhoana ktheu kok\u00ebn pas, por prej Mirit s\u2019kishte gjurm\u00eb.<br \/>\n\u201cU zhduk q\u00eb t\u00eb mos e shihja t\u00eb qante.\u201d Mendoi \u201cgjithmon\u00eb k\u00ebshtu ka qen\u00eb. Q\u00eb i vog\u00ebl donte t\u00eb dukej i fort\u00eb.\u201d<br \/>\nXhoana,\u201d- I thirri taksisti q\u00eb e shoq\u00ebronte dhe q\u00eb e priste n\u00eb rrug\u00ebn kryesore. \u201ce mbarove k\u00ebt\u00eb udh\u00ebtim n\u00ebp\u00ebr kujtime? Mund t\u00eb ham\u00eb drek\u00ebn tani dhe t\u00eb kthehemi n\u00eb sht\u00ebpi?\u201d<\/p>\n<p>\u201cJa edhe pak!\u201d Iu p\u00ebrgjigj \u201cm\u00eb lejo t\u00eb shkoj nj\u00eb \u00e7ast tek k\u00ebto varrezat e vogla, t\u00eb p\u00ebrsh\u00ebndes t\u00eb af\u00ebrmit e mi.\u201d<br \/>\nMblodhi disa lule fushe p\u00ebr t\u2019i vendosur tek varri i secilit, krenare p\u00ebr prejardhjen e saj nga k\u00ebta njer\u00ebz fisnik\u00eb.<br \/>\nHyri n\u00eb maj\u00eb t\u00eb gishtave, si p\u00ebr t\u00eb mos i shqet\u00ebsuar n\u00eb gjumin e p\u00ebrjetsh\u00ebm.<br \/>\nN\u00eb dalje, n\u00eb t\u00eb majt\u00ebn e saj, n\u00eb nj\u00eb vend pak m\u00eb t\u00eb ngritur, nj\u00eb qivur ndryshe nga t\u00eb tjer\u00ebt i t\u00ebrhoqi v\u00ebmendjen.<br \/>\nU afrua p\u00ebr t\u00eb par\u00eb kujt i p\u00ebrkiste. Njohu foton. Lexoi emrin:<br \/>\nMIRI B.<br \/>\nDATA E LINDJES<br \/>\nDATA E VDEKJES.<br \/>\nLlogariti vitet q\u00eb kishte jetuar. Ishin vet\u00ebm nj\u00ebzet\u00eb e tet\u00eb. Qau mbi mermerin e ftoht\u00eb. P\u00ebrk\u00ebdheli foton. Dukej sikur i buz\u00ebqeshte. Me zor kap\u00ebrceu l\u00ebmshin q\u00eb i ishte mbledhur n\u00eb fyt dhe gjeti forc\u00ebn p\u00ebr t\u00eb folur:<br \/>\n\u201cHoqe dor\u00eb nga gjumi p\u00ebr t\u00eb m\u00eb pritur. Tani, m\u00eb n\u00eb fund, mund t\u00eb prehesh i qet\u00eb.<br \/>\nLamtumir\u00eb Miri e faleminderit.\u201d<br \/>\nP\u00ebshp\u00ebriti mes lot\u00ebsh k\u00ebto fjal\u00eb, mb\u00ebshteti mbi varr lulet e fundit dhe u largua.<\/p>\n<p>(Tregim i shk\u00ebputur nga libri im i dyt\u00eb<br \/>\n\u201cRiflessa in uno specchio rotto=Reflektuar n\u00eb nj\u00eb pasqyr\u00eb t\u00eb thyer)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Erida Siqeca Petriti P\u00cbSHP\u00cbRITJA E ER\u00cbS Tregim Xhoana iu afrua port\u00ebs s\u00eb sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb braktisur, o t\u00eb pakt\u00ebn asaj q\u00eb kishte ngelur prej saj dhe e pushtoi nj\u00eb ndjesi \u00ebmb\u00eblsie. Kishte koh\u00eb q\u00eb nuk kish shkelur n\u00eb at\u00eb vend, por kujtimet ishin t\u00eb gjalla. U kthye mbrapsh n\u00eb koh\u00eb , n\u00eb f\u00ebmij\u00ebrin\u00eb e larg\u00ebt, pik\u00ebrisht [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":2611,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[11],"tags":[],"class_list":["post-2610","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-proze"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2610","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2610"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2610\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2611"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2610"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2610"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2610"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}