{"id":3807,"date":"2025-12-23T18:16:33","date_gmt":"2025-12-23T17:16:33","guid":{"rendered":"https:\/\/migjeni.se\/?p=3807"},"modified":"2025-12-23T23:38:47","modified_gmt":"2025-12-23T22:38:47","slug":"migel-flor-kur-te-perze-shtepia-jote-dhe-te-strehon-bota","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/2025\/12\/23\/migel-flor-kur-te-perze-shtepia-jote-dhe-te-strehon-bota\/","title":{"rendered":"Migel Flor: KUR T\u00cb P\u00cbRZ\u00cb SHT\u00cbPIA JOTE, DHE T\u00cb STREHON BOTA"},"content":{"rendered":"<p>Migel Flor<\/p>\n<p>KUR T\u00cb P\u00cbRZ\u00cb SHT\u00cbPIA JOTE, DHE T\u00cb STREHON BOTA<\/p>\n<p>Kur bota t\u00eb vler\u00ebson, dhe sht\u00ebpia jote t\u00eb p\u00ebrz\u00eb, at\u00ebher\u00eb kupton se arti shqiptar nuk vuan nga mungesa e talentit, por nga teprica e interesit. Ky \u00ebsht\u00eb paradoksi i dhimbsh\u00ebm i let\u00ebrsis\u00eb shqiptare sot: poeti nderohet jasht\u00eb kufijve, p\u00ebrkthehet, lexohet, respektohet si nd\u00ebrgjegje e koh\u00ebs; nd\u00ebrsa brenda, shihet si mall, si shif\u00ebr, si mund\u00ebsi biznesi ose m\u00eb keq akoma, si rrezik p\u00ebr mediokritetin e rehatsh\u00ebm.<\/p>\n<p>Let\u00ebrsia jon\u00eb nuk po vdes nga heshtja, por nga zhurma e gabuar. Nga zhurma e \u00e7mimeve t\u00eb porositura, e lavd\u00ebrimeve t\u00eb blera, e kritik\u00ebs s\u00eb shitur dhe e paneleve ku arti nuk gjykohet m\u00eb me ndjeshm\u00ebri e dije, por me lidhje, interesa dhe p\u00ebrkat\u00ebsi. Kjo \u00ebsht\u00eb forma m\u00eb e rafinuar e perversitetit kulturor: t\u00eb flas\u00ebsh p\u00ebr art, pa e dashur at\u00eb.<\/p>\n<p>N\u00eb Shqip\u00ebri e n\u00eb hap\u00ebsir\u00ebn shqiptare, poeti shpesh trajtohet si nj\u00eb figur\u00eb romantike p\u00ebr dekor, jo si nj\u00eb z\u00eb i domosdosh\u00ebm shoq\u00ebror. Poezia pranohet vet\u00ebm n\u00ebse nuk shqet\u00ebson, vet\u00ebm n\u00ebse nuk zbulon plag\u00eb, vet\u00ebm n\u00ebse nuk i \u00e7jerr maskat e rreme t\u00eb sistemit kulturor. Kur poeti flet me gjuh\u00eb t\u00eb lir\u00eb, kur nuk p\u00ebrkulet, kur nuk hyn n\u00eb radh\u00eb, at\u00ebher\u00eb etiketohet: \u201ci v\u00ebshtir\u00eb\u201d, \u201ci pap\u00ebrshtatsh\u00ebm\u201d, \u201cproblem\u201d. K\u00ebshtu nis persekutimi modern, jo me pranga, por me injorim.<\/p>\n<p>Mohimi i artit t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb sot nuk b\u00ebhet hapur; b\u00ebhet p\u00ebrmes heshtjes selektive. Botohen libra pa pesh\u00eb, promovohen emra pa thell\u00ebsi, nd\u00ebrsa z\u00ebrat me vlera lihen jasht\u00eb, sepse nuk prodhojn\u00eb fitim t\u00eb shpejt\u00eb, sepse nuk jan\u00eb t\u00eb bindur, sepse nuk i p\u00ebrkasin rrethit t\u00eb duhur. Let\u00ebrsia shnd\u00ebrrohet n\u00eb biznes, poezia n\u00eb produkt, poeti n\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor t\u00eb tregut. Dhe aty ku arti fillon t\u00eb matet me para, e v\u00ebrteta fillon t\u00eb p\u00ebrjashtohet.<\/p>\n<p>Ironia m\u00eb e madhe \u00ebsht\u00eb se bota jasht\u00eb i respekton poet\u00ebt shqiptar\u00eb m\u00eb shum\u00eb sesa vet\u00eb shqiptar\u00ebt. N\u00eb festivale nd\u00ebrkomb\u00ebtare, n\u00eb revista letrare, n\u00eb p\u00ebrkthime dhe antologji, poezia shqipe vler\u00ebsohet p\u00ebr dhimbjen e saj, p\u00ebr historin\u00eb, p\u00ebr thell\u00ebsin\u00eb shpirt\u00ebrore. Nd\u00ebrsa n\u00eb vendin e vet, poeti pyetet: \u201c\u00c7far\u00eb fiton nga kjo?\u201d Sikur arti t\u00eb kishte lindur ndonj\u00ebher\u00eb p\u00ebr t\u00eb fituar para, e jo p\u00ebr t\u00eb shp\u00ebtuar shpirtin.<\/p>\n<p>Kjo qasje nuk \u00ebsht\u00eb thjesht neglizhenc\u00eb; \u00ebsht\u00eb nj\u00eb form\u00eb racizmi kulturor ndaj vetvetes. Ne dyshojm\u00eb te vlerat tona, por besojm\u00eb verb\u00ebrisht te vula e huaj. Vet\u00ebm kur poeti pranohet jasht\u00eb, fillon t\u00eb tolerohet brenda, jo t\u00eb respektohet, por t\u00eb shfryt\u00ebzohet. Emri i tij p\u00ebrdoret, suksesi i tij shitet, nd\u00ebrsa vet\u00eb poeti mbetet s\u00ebrish i vet\u00ebm.<\/p>\n<p>Persekutimi artistik i poet\u00ebve me vlera sot \u00ebsht\u00eb i heshtur, por i thell\u00eb. Ai ndodh kur institucionet mbyllin dyert, kur fondet shp\u00ebrndahen me miq\u00ebsi, kur kritika b\u00ebhet propagand\u00eb, kur mediokriteti organizohet dhe talenti izolohet. Ndodh kur poeti detyrohet t\u00eb zgjedh\u00eb mes dinjitetit dhe mbijetes\u00ebs.<\/p>\n<p>E megjithat\u00eb, arti i v\u00ebrtet\u00eb nuk zhduket. Ai rri n\u00eb margjina, por nuk vdes. Shkruhet n\u00eb heshtje, botohet jasht\u00eb, p\u00ebrcillet goj\u00eb m\u00eb goj\u00eb, sepse ka nj\u00eb forc\u00eb q\u00eb nuk e kontrollon dot as biznesi, as interesi, as perversiteti kulturor: t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebn.<\/p>\n<p>Let\u00ebrsia shqiptare sot ka nevoj\u00eb p\u00ebr nj\u00eb kthjellim moral, jo p\u00ebr m\u00eb shum\u00eb libra. Ka nevoj\u00eb p\u00ebr guxim p\u00ebr t\u00eb th\u00ebn\u00eb se mbreti \u00ebsht\u00eb lakuriq, se poezia nuk \u00ebsht\u00eb dekor, se poeti nuk \u00ebsht\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor. Ka nevoj\u00eb t\u00eb kuptoj\u00eb se kur bota t\u00eb vler\u00ebson dhe sht\u00ebpia jote t\u00eb p\u00ebrz\u00eb, problemi nuk \u00ebsht\u00eb te poeti, por te sht\u00ebpia.<\/p>\n<p>Sepse arti q\u00eb p\u00ebrjashton krijuesin e vet, d\u00ebnon vetveten. Dhe nj\u00eb shoq\u00ebri q\u00eb e sheh poezin\u00eb vet\u00ebm si biznes, do t\u00eb mbetet e varf\u00ebr, sado t\u00eb pasur t\u00eb jen\u00eb raftet e librarive t\u00eb saj.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Migel Flor KUR T\u00cb P\u00cbRZ\u00cb SHT\u00cbPIA JOTE, DHE T\u00cb STREHON BOTA Kur bota t\u00eb vler\u00ebson, dhe sht\u00ebpia jote t\u00eb p\u00ebrz\u00eb, at\u00ebher\u00eb kupton se arti shqiptar nuk vuan nga mungesa e talentit, por nga teprica e interesit. Ky \u00ebsht\u00eb paradoksi i dhimbsh\u00ebm i let\u00ebrsis\u00eb shqiptare sot: poeti nderohet jasht\u00eb kufijve, p\u00ebrkthehet, lexohet, respektohet si nd\u00ebrgjegje e [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":3802,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-3807","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-opinione"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3807","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3807"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3807\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3808,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3807\/revisions\/3808"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3802"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3807"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3807"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3807"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}