{"id":4072,"date":"2026-03-08T22:01:39","date_gmt":"2026-03-08T21:01:39","guid":{"rendered":"https:\/\/migjeni.se\/?p=4072"},"modified":"2026-03-08T22:01:43","modified_gmt":"2026-03-08T21:01:43","slug":"gladiola-jorbus-tregim","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/2026\/03\/08\/gladiola-jorbus-tregim\/","title":{"rendered":"Gladiola Jorbus: Tregim"},"content":{"rendered":"<p>Gladiola Jorbus<\/p>\n<p>Tregim<\/p>\n<p>Gacat e heshtjes<br \/>\nA.G. kishte ardhur n\u00eb at\u00eb qytet p\u00ebr nj\u00eb konferenc\u00eb triditore. E mbetur e ve prej pes\u00eb vitesh, nj\u00eb grua me nj\u00eb qet\u00ebsi olimpike, si nj\u00eb liqen n\u00eb dukje i shtruar, brenda t\u00eb cilit vlonin rryma t\u00eb padukshme: kujtime, humbje, d\u00ebshira t\u00eb path\u00ebna dhe nj\u00eb forc\u00eb q\u00eb vet\u00ebm nj\u00eb sy i kujdessh\u00ebm mund ta spikaste.<br \/>\nN\u00eb at\u00eb thell\u00ebsi jetonin kujtime q\u00eb ajo nuk ia rr\u00ebfente askujt, kujtime q\u00eb e kishin shp\u00ebrb\u00ebr\u00eb, thyer, rind\u00ebrtuar. Kishte humbje q\u00eb ende i digjnin, por q\u00eb ajo i mbante me nj\u00eb dinjitet t\u00eb heshtur. Kishte ndjenja t\u00eb vjetra q\u00eb nuk u jepte z\u00eb, por q\u00eb i ruante si guralec\u00eb n\u00eb xhep, p\u00ebr t\u2019i shtr\u00ebnguar kur ndjente se po humbiste veten.<br \/>\nDhe kishte ende d\u00ebshira. D\u00ebshira t\u00eb buta, t\u00eb brishta, t\u00eb rrezikshme. D\u00ebshira q\u00eb ajo i mbante t\u00eb mbyllura si zogj n\u00eb kafaz, nga frika se mos<br \/>\nfluturonin shum\u00eb lart e pastaj rr\u00ebzoheshin. N\u00eb syt\u00eb e saj kishte nj\u00eb lodhje t\u00eb bukur si\u00e7 mund t\u00eb jet\u00eb lodhja e dikujt q\u00eb ka par\u00eb shum\u00eb, ka humbur shum\u00eb, por ende ec\u00ebn me kok\u00ebn lart. N\u00eb buz\u00ebqeshjen e saj kishte nj\u00eb ngroht\u00ebsi q\u00eb nuk e transmetonte shpesh, por q\u00eb ishte aq e sinqert\u00eb, e past\u00ebr, e rrall\u00eb.<br \/>\nH.D ishte aty si p\u00ebrfaq\u00ebsues i kompanis\u00eb s\u00eb tij. I martuar, baba i dy f\u00ebmij\u00ebve, me nj\u00eb jet\u00eb t\u00eb rregullt, t\u00eb parashikueshme, t\u00eb mbushur me<br \/>\np\u00ebrgjegj\u00ebsi. Nuk ishte njeri q\u00eb k\u00ebrkonte aventura, as nuk i p\u00eblqenin surprizat. Por kur pa A.G., di\u00e7ka u drodh brenda tij, nj\u00eb ndjesi q\u00eb nuk e<br \/>\nkishte p\u00ebrjetuar prej vitesh.<br \/>\nU p\u00ebrsh\u00ebndet\u00ebn. Ajo foli e para.<br \/>\n&#8211; Po prezantohemi nga af\u00ebr, se virtualisht tashm\u00eb njihemi, &#8211; i tha me nj\u00eb buz\u00ebqeshje t\u00eb leht\u00eb. Pa asnj\u00eb n\u00ebntekst, pa asnj\u00eb djall\u00ebzi.<br \/>\nAi qeshi pak i hutuar. Kishte di\u00e7ka n\u00eb z\u00ebrin e saj, n\u00eb v\u00ebshtrimin e saj q\u00eb ndali koh\u00ebn.<br \/>\n\u2018\u2019Ndoshta n\u00eb ndonj\u00eb jet\u00eb tjet\u00ebr, u p\u00ebrhumb ai.\u2019\u2019<br \/>\nDhe ashtu nisi gjith\u00e7ka. Dit\u00ebt e konferenc\u00ebs kaluan me biseda t\u00eb shkurtra, t\u00eb \u00e7iltra n\u00eb sip\u00ebrfaqe, por t\u00eb ngarkuara me nj\u00eb tension t\u00eb \u00ebmb\u00ebl q\u00eb ng\u00ebrthehej n\u00eb qenien e secilit prej tyre. Nj\u00eb ndjesi, nj\u00eb dridhje fizike, nj\u00eb gjuh\u00eb e fsheht\u00eb, l\u00ebvizje t\u00eb vogla, pothuajse t\u00eb padukshme. Trupi<br \/>\nmund ta njoh\u00eb dik\u00eb para se ta pranoj\u00eb zemra, si nj\u00eb emocion q\u00eb merr form\u00eb dhe b\u00ebhet val\u00eb, ng\u00ebr\u00e7, fluturim.<br \/>\nAta flisnin p\u00ebr pun\u00ebn, p\u00ebr vendet e tyre, p\u00ebr jet\u00ebn n\u00eb p\u00ebrgjith\u00ebsi. Humori i saj ishte \u00e7armatos\u00ebs, nj\u00eb fllad i fresk\u00ebt q\u00eb i rizgjonte shpirtin. \u00c7do fjali q\u00eb k\u00ebmbenin ngjasonte si nj\u00eb rrym\u00eb e padukshme q\u00eb i t\u00ebrhiqte drejt nj\u00ebri- tjetrit.<br \/>\nH.D. i p\u00ebshp\u00ebriste her\u00eb pas here ndonj\u00eb kompliment t\u00eb vog\u00ebl, pastaj t\u00ebrhiqej menj\u00ebher\u00eb a thua kishte kap\u00ebrcyer nj\u00eb vij\u00eb t\u00eb padukshme.<br \/>\nAjo e ndiente k\u00ebt\u00eb kufizim ndaj tregohej edhe m\u00eb e distancuar. Kishte humbur shum\u00eb n\u00eb jet\u00eb, dhe nuk donte t\u00eb humbiste veten s\u00ebrish. Por<br \/>\ntensioni rritej. N\u00eb aj\u00ebr kishte gaca. P\u00ebr k\u00ebt\u00eb ishin t\u00eb vet\u00ebdijsh\u00ebm t\u00eb dy. A.G. ishte nj\u00eb grua q\u00eb u mbijetonte stuhive t\u00eb heshtura t\u00eb shpirtit. Nj\u00eb grua q\u00eb dukej e fort\u00eb, por mbarte plag\u00eb q\u00eb ende pulsonin. Nj\u00eb grua e vetmuar, brenda s\u00eb cil\u00ebs fshihej nj\u00eb bot\u00eb e t\u00ebr\u00eb, por vet\u00ebm pak njer\u00ebz<br \/>\nkishin pasur fatin ta njihnin. Dhe H.D. \u2026 ishte nj\u00eb nga ata pak njer\u00ebz q\u00eb e ndjeu k\u00ebt\u00eb bot\u00eb. Jo sepse ajo ia tregoi. Por sepse ai e vuri re vet\u00eb, n\u00eb heshtjen e saj. Kur konferenca mbaroi, ata u ndan\u00eb me nj\u00eb p\u00ebrsh\u00ebndetje t\u00eb thjesht\u00eb. Asnj\u00eb premtim, asnj\u00eb fjal\u00eb e madhe. Vet\u00ebm nj\u00eb shikim q\u00eb zgjati pak m\u00eb shum\u00eb se \u00e7\u2019duhej.<br \/>\nPastaj nis\u00ebn t\u00eb shkruanin. Fillimisht rrall\u00eb. Pastaj m\u00eb shpesh. Pastaj \u00e7do dit\u00eb. Mesazhe t\u00eb shkurtra, t\u00eb kujdesshme, por t\u00eb ngrohta. Metafora q\u00eb<br \/>\np\u00ebrshkruanin me delikates\u00eb vullkanin q\u00eb k\u00ebrc\u00ebnonte familjet dhe jet\u00ebt e tyre.<br \/>\nH.D. i tregonte p\u00ebr f\u00ebmij\u00ebt, p\u00ebr sfidat profesionale, p\u00ebr monotonin\u00eb e shpirtit, p\u00ebr p\u00ebrditshm\u00ebrin\u00eb e tij. A.G. i tregonte p\u00ebr vetmin\u00eb e saj, p\u00ebr<br \/>\nlibrat q\u00eb lexonte, p\u00ebr arritjet e t\u00eb birit n\u00eb sport, p\u00ebr qytetin e larg\u00ebt. Dhe ngadal\u00eb pa e kuptuar, ata u b\u00ebn\u00eb pjes\u00eb e domosdoshme e dit\u00ebs s\u00eb nj\u00ebri- tjetrit.<br \/>\nPas disa muajsh, A.G. u kthye n\u00eb qytetin e tij p\u00ebr nj\u00eb projekt t\u00eb ri. Nuk e planifikuan t\u00eb takoheshin. T\u00eb pakt\u00ebn k\u00ebshtu i pohuan vetes.<br \/>\nPor kur u pan\u00eb s\u00ebrish, koha u ndal.<br \/>\n&#8211; Nuk e prisja t\u00eb t\u00eb shihja, &#8211; tha ai, por z\u00ebri e tradhtoi.<\/p>\n<p>&#8211; As un\u00eb, &#8211; tha ajo, por syt\u00eb e saj e kund\u00ebrshtonin.<br \/>\nAta ec\u00ebn bashk\u00eb n\u00eb nj\u00eb park buz\u00eb lumit. Flisnin p\u00ebr gj\u00ebra t\u00eb thjeshta, por \u00e7do hap i tyre dukej sikur i afronte m\u00eb shum\u00eb drejt nj\u00eb vije q\u00eb nuk duhej kaluar.<br \/>\nN\u00eb nj\u00eb moment, ai u ndal.<br \/>\n&#8211; A.G. \u2026 n\u00ebse vazhdojm\u00eb k\u00ebshtu\u2026<br \/>\nAjo e nd\u00ebrpreu but\u00eb.<br \/>\n&#8211; E di. Edhe un\u00eb e di.<br \/>\nHesht\u00ebn. Dhe ajo heshtje ishte m\u00eb e fort\u00eb se \u00e7do fjal\u00eb. Kur u kthyen n\u00eb hotel, u ndan\u00eb n\u00eb hyrje. Ai nuk e preku. Ajo nuk iu afrua,<br \/>\npor syt\u00eb e tyre flisnin n\u00eb gjuh\u00ebn e shpirtit. E nes\u00ebrmja sh\u00ebnonte dit\u00ebn e fundit t\u00eb projektit dhe ajo do t\u00eb largohej.<br \/>\nNat\u00eb. Qielli kishte marr\u00eb at\u00eb ngjyr\u00ebn e purpurt q\u00eb zgjat vet\u00ebm pak minuta, sikur edhe ai po mbante frym\u00ebn. Pas dark\u00ebs s\u00eb p\u00ebrsh\u00ebndetjes,<br \/>\nH.D. po e p\u00ebrcillte n\u00eb hotel. Prania e tij mjaftonte p\u00ebr t\u00eb mbushur ajrin me nj\u00eb dridhje t\u00eb leht\u00eb, a thua se po prekte nj\u00eb tel t\u00eb holl\u00eb violine.<br \/>\n&#8211; A.G. \u2026 &#8211; tha ai m\u00eb n\u00eb fund, me nj\u00eb z\u00eb q\u00eb mezi d\u00ebgjohej.<br \/>\nAjo u kthye drejt tij. Syt\u00eb e tyre u takuan dhe p\u00ebr nj\u00eb \u00e7ast t\u00eb gjat\u00eb, askush nuk foli. V\u00ebshtrimi i saj e kishte rob\u00ebruar dhe ai tashm\u00eb njihte<br \/>\np\u00ebrmend\u00ebsh \u00e7do detaj t\u00eb atyre syve. Donte t\u00eb zhytej n\u00eb thell\u00ebsin\u00eb e tyre dhe t\u00eb prekte margaritar\u00ebt e fjetur.<br \/>\nHeshtja mes tyre ishte nj\u00eb sfond i tejduksh\u00ebm, q\u00eb i lidhte akoma m\u00eb shum\u00eb. H.D. zgjati dor\u00ebn, pastaj e t\u00ebrhoqi pak sikur kishte frik\u00eb nga vetja.<br \/>\nAjo e pa at\u00eb l\u00ebvizje t\u00eb vog\u00ebl, at\u00eb hezitim t\u00eb dhimbsh\u00ebm dhe pa menduar, pa llogaritur pasojat, pa frik\u00eb\u2026 e vendosi dor\u00ebn e saj mbi t\u00eb tij\u00ebn.<br \/>\nIshte nj\u00eb prekje e thjesht\u00eb, por po aq e jasht\u00ebzakonshme. Dora e tij ishte e ngroht\u00eb. Dora e saj e but\u00eb, e qet\u00eb, por me nj\u00eb rrym\u00eb t\u00eb brendshme q\u00eb i p\u00ebrshkoi t\u00eb dy. N\u00eb at\u00eb \u00e7ast di\u00e7ka u hap brenda tyre, nj\u00eb der\u00eb q\u00eb kishin<br \/>\nmbajtur t\u00eb mbyllur p\u00ebr muaj t\u00eb t\u00ebr\u00eb.<br \/>\nH.D. ngriti syt\u00eb drejt saj, dhe n\u00eb at\u00eb shikim kishte gjith\u00e7ka q\u00eb nuk kishte guxuar t\u00eb thoshte: mall, frik\u00eb, d\u00ebshir\u00eb, respekt, humbje, gjetje, kureshtje, ankth, drith\u00ebrim\u00eb. A.G. e shtr\u00ebngoi leht\u00eb dor\u00ebn e tij, aq pak sa mezi v\u00ebrehej, por mjaftuesh\u00ebm q\u00eb ai ta ndjente deri n\u00eb gjoks. Ai mori frym\u00eb thell\u00eb, sikur ajo prekje i kishte nxitur zemr\u00ebn t\u00eb rrihte m\u00eb fort.<br \/>\n&#8211; Nuk duhej\u2026 &#8211; p\u00ebshp\u00ebriti H.D..<br \/>\n&#8211; E di, &#8211; tha ajo. &#8211; Por ndodhi.<br \/>\nAi uli kok\u00ebn p\u00ebr nj\u00eb moment, sikur po luftonte me veten. Kur e ngriti s\u00ebrish, syt\u00eb i ishin mbushur me nj\u00eb lloj dhembjeje t\u00eb brisht\u00eb, t\u00eb past\u00ebr.<br \/>\n&#8211; A.G. \u2026 n\u00ebse vazhdojm\u00eb k\u00ebshtu\u2026<br \/>\nAjo e nd\u00ebrpreu, por k\u00ebt\u00eb her\u00eb jo me fjal\u00eb. Me gishtin e saj t\u00eb madh, preku leht\u00eb dor\u00ebn e tij, duke vizatuar nj\u00eb vij\u00eb t\u00eb vog\u00ebl, t\u00eb but\u00eb q\u00eb i shkoi deri n\u00eb ky\u00e7. Ishte nj\u00eb l\u00ebvizje e thjesht\u00eb, por aq e ngarkuar sa ai mbylli syt\u00eb p\u00ebr nj\u00eb sekond\u00eb, sikur ajo prekje t\u2019 i kishte kaluar n\u00ebp\u00ebr shpirt. Kur i hapi syt\u00eb, ajo ishte ende aty. Dora e saj mbi t\u00eb tij\u00ebn. Heshtja mes tyre\u2026lumi q\u00eb rridhte\u2026bota q\u00eb dukej sikur ishte ndalur.<br \/>\nDhe n\u00eb at\u00eb \u00e7ast, t\u00eb dy e kuptuan se kjo prekje nuk ishte thjesht prekje. Ishte nj\u00eb kujtim q\u00eb do t\u2019i ndiqte gjith\u00eb jet\u00ebn. Nj\u00eb moment q\u00eb nuk do t\u00eb<br \/>\np\u00ebrs\u00ebritej kurr\u00eb n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn m\u00ebnyr\u00eb. Nj\u00eb dridhje q\u00eb nuk do t\u00eb shuhej. A.G. e t\u00ebrhoqi dor\u00ebn ngadal\u00eb, me nj\u00eb but\u00ebsi q\u00eb tronditi ajrin. Ai e ndoqi<br \/>\nme sy, sikur ajo dor\u00eb t\u00eb ishte di\u00e7ka e shenjt\u00eb. Asnj\u00ebri nuk foli m\u00eb. Nuk kishte nevoj\u00eb. Ajo prekje kishte th\u00ebn\u00eb gjith\u00e7ka.<br \/>\nT\u00eb nes\u00ebrmen, A.G. u largua. H.D. u kthye n\u00eb jet\u00ebn e tij t\u00eb zakonshme. Por asgj\u00eb nuk ishte m\u00eb nj\u00eblloj. Ata vazhduan t\u00eb shkruanin, por tani<br \/>\nmesazhet ishin m\u00eb t\u00eb kujdesshme, m\u00eb t\u00eb shkurtra, m\u00eb t\u00eb kontrolluara. Sikur t\u00eb dy po p\u00ebrpiqeshin t\u00eb mbronin veten nga di\u00e7ka q\u00eb i frik\u00ebsonte.<br \/>\nDhe megjithat\u00eb\u2026 askush nuk guxonte.<br \/>\nNj\u00eb mbr\u00ebmje, pas shum\u00eb jav\u00ebsh komunikimi t\u00eb nj\u00ebtrajtsh\u00ebm, H.D. i d\u00ebrgoi nj\u00eb mesazh t\u00eb shkurt\u00ebr:<br \/>\n\u201cA je mir\u00eb?\u201d<br \/>\nPas disa minutash, erdhi p\u00ebrgjigjja e saj:<br \/>\n\u201cJam. Po ti?\u201d<br \/>\nAi shkroi:<br \/>\n\u201cNuk e di.\u201d<br \/>\nAjo u p\u00ebrgjigj:<\/p>\n<p>\u201cAs un\u00eb.\u201d<br \/>\nPastaj asgj\u00eb. Asnj\u00eb fjal\u00eb tjet\u00ebr.<br \/>\nPor t\u00eb dy e mbajt\u00ebn telefonin n\u00eb dor\u00eb p\u00ebr nj\u00eb koh\u00eb t\u00eb gjat\u00eb, sikur prisnin di\u00e7ka q\u00eb nuk guxonin ta thoshin.<br \/>\nDhe k\u00ebshtu mbeti historia e tyre: e hapur, e pap\u00ebrfunduar, e mbushur me gaca zjarri q\u00eb nuk shuhen kurr\u00eb. Dit\u00ebt kaluan, jav\u00ebt u shnd\u00ebrruan n\u00eb muaj dhe mesazhet mes tyre u b\u00ebn\u00eb m\u00eb t\u00eb rralla. Jo sepse nuk kishin \u00e7far\u00eb t\u2019i thoshin nj\u00ebritjetrit, por sepse kishin shum\u00eb. Ndjesi, mendime, perceptime q\u00eb nuk guxonin t\u2019i shkruanin, shum\u00eb fjal\u00eb q\u00eb do t\u00eb hapnin dyer t\u00eb tjera q\u00eb nuk do t\u00eb dinin si t\u2019i mbyllnin.<br \/>\nA.G. e ndiente munges\u00ebn e tij n\u00eb m\u00ebnyr\u00ebn m\u00eb t\u00eb \u00e7uditshme: n\u00eb m\u00ebngjeset kur zgjohej dhe instinktivisht k\u00ebrkonte telefonin; n\u00eb mbr\u00ebmjet<br \/>\nkur lexonte nj\u00eb lib\u00ebr; n\u00eb heshtjet e gjata t\u00eb dit\u00ebs, kur mendja i shkonte tek ai pa e thirrur.<br \/>\nH.D. nga ana tjet\u00ebr, e gjente veten duke menduar p\u00ebr t\u00eb n\u00eb momentet m\u00eb t\u00eb papritura: kur f\u00ebmij\u00ebt qeshnin, kur e shoqja i fliste p\u00ebr di\u00e7ka t\u00eb<br \/>\nzakonshme, kur shkonte m\u00ebngjeseve n\u00eb zyr\u00eb, kur d\u00ebgjonte trokitjen e shiut pas dritares s\u00eb apartamentit t\u00eb tij. Ishte nj\u00eb mendim i but\u00eb, i<br \/>\nheshtur, por i vazhduesh\u00ebm q\u00eb ngjante si nj\u00eb melodi q\u00eb nuk e d\u00ebgjon me z\u00eb, por e ndjen s\u00eb brendshmi.<br \/>\nNj\u00eb mbr\u00ebmje, pas nj\u00eb dite t\u00eb lodhshme, H.D. mori guximin t\u2019i shkruante s\u00ebrish.<br \/>\n\u201cP\u00ebrsh\u00ebndetje\u2026 je aty?\u201d<br \/>\nAjo e pa mesazhin menj\u00ebher\u00eb, por nuk u p\u00ebrgjigj. Jo nga mungesa e d\u00ebshir\u00ebs, por nga frika se mos \u00e7do fjal\u00eb e tyre i afronte drejt nj\u00eb pike pa<br \/>\nkthim.<br \/>\nPas disa minutash, ai d\u00ebrgoi nj\u00eb tjet\u00ebr:<br \/>\n\u201cM\u00eb duket sikur t\u00eb kam pran\u00eb, edhe kur nuk flasim.\u201d<br \/>\nAjo mbylli syt\u00eb. Zemra i rrahu m\u00eb shpejt. Dhe m\u00eb n\u00eb fund shkroi:<br \/>\n\u201cEdhe mua.\u201d<br \/>\nPastaj hesht\u00ebn t\u00eb dy. Hesht\u00ebn gjat\u00eb. Hesht\u00ebn aq shum\u00eb sa dukej siku ajo heshtje ishte b\u00ebr\u00eb nj\u00eb vend ku takoheshin. Dit\u00ebn tjet\u00ebr, H.D. mori nj\u00eb vendim t\u00eb papritur. Do t\u00eb nisej drejt qytetit ku jetonte ajo. Nuk e dinte pse. Nuk e dinte \u00e7far\u00eb k\u00ebrkonte. Nuk e dinte<br \/>\n\u00e7far\u00eb do t\u00eb gjente, por ndjeu se duhej t\u00eb shkonte. Sapo mb\u00ebrriti n\u00eb qytet, i d\u00ebrgoi nj\u00eb mesazh t\u00eb shkurt\u00ebr:<br \/>\n\u201cJam k\u00ebtu.\u201d<br \/>\nAjo e pa mesazhin, nd\u00ebrsa ishte n\u00eb makin\u00eb pasi kishte marr\u00eb djalin nga aktiviteti i tij i pasdites. Zemra iu drodh. Nuk e priste. Nuk ishte gati. Ose ndoshta kishte qen\u00eb gjithmon\u00eb gati, por nuk e pranonte.<br \/>\nA.G. shkroi:<br \/>\n\u201cKu?\u201d<br \/>\nAi i d\u00ebrgoi nj\u00eb vendndodhje. Nj\u00eb park. I vetmi park n\u00eb at\u00eb qytet.<br \/>\nA. G. u ndal p\u00ebr nj\u00eb moment. Hodhi syt\u00eb nga i biri n\u00eb sediljen e pasme.<br \/>\nKundroi rrug\u00ebn p\u00ebrpara. Lexoi s\u00ebrish mesazhin e tij. Dhe aty, n\u00eb at\u00eb \u00e7ast t\u00eb vog\u00ebl, jeta e saj u nda n\u00eb dy drejtime t\u00eb mundshme. Ajo mund ta<br \/>\nkthente timonin majtas drejt parkut. Ose djathtas, drejt sht\u00ebpis\u00eb, rutin\u00ebs s\u00eb saj t\u00eb sigurt\u00eb.<br \/>\nA.G. mori frym\u00eb thell\u00eb. Mbylli syt\u00eb p\u00ebr nj\u00eb sekond\u00eb.<br \/>\n\u2018\u2019N\u00eb \u00e7\u2019 drejtim t\u00eb shkoj\u2019\u2019, &#8211; pyeste veten.<br \/>\nPastaj\u2026 \u2026e ktheu timonin.<br \/>\nN\u00eb park, H.D. priti. Priti gjat\u00eb. Priti aq shum\u00eb, sa dielli u ul plot\u00ebsisht dhe dritat e qytetit u ndez\u00ebn nj\u00eb nga nj\u00eb.<br \/>\nUli syt\u00eb drejt telefonit. Asnj\u00eb mesazh. Asnj\u00eb shenj\u00eb. U ngrit ngadal\u00eb nga stoli, me nj\u00eb buz\u00ebqeshje t\u00eb hidhur, por t\u00eb qet\u00eb. Dhe nd\u00ebrsa ecte drejt<br \/>\nmakin\u00ebs mendoi:<br \/>\n\u201cNdoshta vjen. Ndoshta jo. Ndoshta jeta jon\u00eb \u00ebsht\u00eb pik\u00ebrisht kjo: nj\u00eb takim q\u00eb nuk ndodh kurr\u00eb, por q\u00eb nuk harrohet asnj\u00ebher\u00eb.\u201d<br \/>\nDiku tjet\u00ebr n\u00eb qytet, A.G. ndaloi makin\u00ebn n\u00eb nj\u00eb kryq\u00ebzim. Pa dritat\u00a0 rrug\u00ebs. M\u00eb pas, telefonin. Pa veten n\u00eb pasqyr\u00eb.<br \/>\nH.D. nuk e mori vesh n\u00ebse ajo shkoi n\u00eb park. A.G. nuk dinte \u00e7\u2019 t\u00eb b\u00ebnte.<br \/>\nN\u00eb mendjen e saj v\u00ebrtiteshin mendime t\u00eb trazuara: A do t\u00eb takoheshin dot s\u00ebrish? A do t\u00eb guxonin ndonj\u00ebher\u00eb t\u00eb zgjidhnin nj\u00ebri-tjetrin? Apo do t\u00eb mbeteshin dy shpirtra q\u00eb u prek\u00ebn vet\u00ebm p\u00ebr nj\u00eb \u00e7ast?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gladiola Jorbus Tregim Gacat e heshtjes A.G. kishte ardhur n\u00eb at\u00eb qytet p\u00ebr nj\u00eb konferenc\u00eb triditore. E mbetur e ve prej pes\u00eb vitesh, nj\u00eb grua me nj\u00eb qet\u00ebsi olimpike, si nj\u00eb liqen n\u00eb dukje i shtruar, brenda t\u00eb cilit vlonin rryma t\u00eb padukshme: kujtime, humbje, d\u00ebshira t\u00eb path\u00ebna dhe nj\u00eb forc\u00eb q\u00eb vet\u00ebm nj\u00eb sy [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":3971,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[11],"tags":[],"class_list":["post-4072","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-proze"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4072","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4072"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4072\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4073,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4072\/revisions\/4073"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3971"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4072"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4072"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4072"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}