{"id":4180,"date":"2026-04-22T20:32:00","date_gmt":"2026-04-22T19:32:00","guid":{"rendered":"https:\/\/migjeni.se\/?p=4180"},"modified":"2026-04-22T20:32:09","modified_gmt":"2026-04-22T19:32:09","slug":"sevdail-zejnullahu-poetika-e-furtunes-ndermjet-tensionit-dhe-mungeses","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/2026\/04\/22\/sevdail-zejnullahu-poetika-e-furtunes-ndermjet-tensionit-dhe-mungeses\/","title":{"rendered":"Sevdail Zejnullahu: POETIKA E FURTUN\u00cbS: ND\u00cbRMJET TENSIONIT (DHE) MUNGES\u00cbS"},"content":{"rendered":"<p>Sevdail Zejnullahu<br \/>\nPOETIKA E FURTUN\u00cbS: ND\u00cbRMJET TENSIONIT (DHE) MUNGES\u00cbS<br \/>\nNj\u00eb v\u00ebshtrim p\u00ebr v\u00ebllimin poetik \u201dZog n\u00eb furtun\u00eb\u201d t\u00eb Rizah Sheqirit<\/p>\n<p>Poezia hyr\u00ebse e v\u00ebllimit q\u00eb mban t\u00eb nj\u00ebjtin titull, Zog n\u00eb furtun\u00eb nuk funksionon si parath\u00ebnie n\u00eb kuptimin tradicional; ajo shfaqet si nj\u00eb artikulim i brisht\u00eb i qenies, nj\u00eb akt diskursiv q\u00eb e vendos subjektin n\u00eb nj\u00eb hap\u00ebsir\u00eb ku identiteti nuk mund t\u00eb fiksohet. Q\u00eb n\u00eb vargjet e para- \u201cas i zgjuar as n\u00eb gjum\u00eb\u201d, \u201cas n\u00eb tok\u00eb as n\u00eb qiell\u201d\u2014ai p\u00ebrjashtohet nga \u00e7do koordinat\u00eb e q\u00ebndrueshme, duke sinjalizuar nj\u00eb gjendje ontologjike pezullimi, ku qenia nuk \u00ebsht\u00eb nj\u00ebsi e plot\u00eb, por l\u00ebvizje nd\u00ebrmjet skajeve t\u00eb papajtueshme.<br \/>\nN\u00eb k\u00ebt\u00eb rrafsh, teksti hap nj\u00eb dimension metafizik: nuk p\u00ebrfaq\u00ebson bot\u00ebn, por v\u00eb n\u00eb kriz\u00eb vet\u00eb mund\u00ebsin\u00eb e t\u00eb qenit n\u00eb t\u00eb. Subjekti shfaqet si<br \/>\nnd\u00ebrmjet\u00ebsi e brisht\u00eb midis dukjes dhe zhdukjes, nd\u00ebrsa poezia b\u00ebhet prov\u00eb e qenies n\u00eb kufijt\u00eb e saj- aty ku identiteti rr\u00ebshqet dhe kuptimi mbetet n\u00eb k\u00ebrkim.<br \/>\nFigura e zogut zhvendoset nga simbol i liris\u00eb n\u00eb trup t\u00eb ekspozuar ndaj furtun\u00ebs- nj\u00eb forc\u00eb historike dhe ekzistenciale. Ai nuk fluturon p\u00ebr t\u00eb<br \/>\nikur, por p\u00ebr t\u00eb q\u00ebndruar, duke e kthyer poezin\u00eb n\u00eb akt q\u00ebndrese. N\u00eb k\u00ebt\u00eb univers, dashuria dhe urrejtja nd\u00ebrthuren si struktura tensioni, dhe kur subjekti pohon \u201cK\u00ebtu jam un\u00eb \/ Zog n\u00eb furtun\u00eb\u201d, ai nuk p\u00ebrkufizohet, por shp\u00ebrndahet n\u00eb figur\u00eb.<br \/>\nK\u00ebshtu, poezia nuk e hap vet\u00ebm librin; ajo e vendos lexuesin n\u00eb nj\u00eb regjim p\u00ebrvoje q\u00eb p\u00ebrshkon gjith\u00eb v\u00ebllimin.<br \/>\nCikli i par\u00eb zhvillohet si nj\u00eb topografi e nj\u00eb bote t\u00eb shtypur, por jo t\u00eb shuar. N\u00eb poezin\u00eb si \u201cLagja ime\u201d, realiteti paraqitet i k\u00ebrrusur, i deformuar nga historia, por brenda tij vazhdon t\u00eb pulsoj\u00eb nj\u00eb tepric\u00eb e heshtur dashurie, nj\u00eb premtim i vonuar drite. Historia nuk ec\u00ebn drejt; ajo zvarritet<br \/>\nmbi trupin e njeriut, duke e b\u00ebr\u00eb ekzistenc\u00ebn nj\u00eb p\u00ebrvoj\u00eb t\u00eb r\u00ebnduar.<br \/>\nN\u00eb poezit\u00eb si \u201cHija\u201d dhe \u201cPlag\u00ebve t\u00eb mia u duhet diell\u201d, kjo p\u00ebrplasje b\u00ebhet m\u00eb intime. Subjekti ec\u00ebn mbi nj\u00eb vij\u00eb t\u00eb mpreht\u00eb, \u201cn\u00ebp\u00ebr teh t\u00eb<br \/>\nshpat\u00ebs\u201d, duke mbajtur brenda nj\u00eb k\u00ebng\u00eb q\u00eb nuk mund t\u00eb shp\u00ebrthej\u00eb plot\u00ebsisht. Plaga k\u00ebtu nuk \u00ebsht\u00eb vet\u00ebm dhimbje; ajo \u00ebsht\u00eb vendi ku k\u00ebrkohet drita, nj\u00eb hapje q\u00eb e b\u00ebn t\u00eb mundur vazhdimin.<br \/>\nNd\u00ebrkoh\u00eb, n\u00eb \u201cKronik\u00eb\u201d dhe \u201cKoh\u00eb t\u00eb lehurash\u201d, kjo kriz\u00eb e brendshme shtrihet n\u00eb nj\u00eb dimension kolektiv: gjuha shp\u00ebrb\u00ebhet, fjala humb funksionin e saj, dhe komunikimi rr\u00ebshqet drejt instinktit.<br \/>\nNjeriu nuk flet m\u00eb- ai leh. Kjo \u00ebsht\u00eb nj\u00eb bot\u00eb ku kuptimi nuk mungon, por \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb i paarritsh\u00ebm.<br \/>\nN\u00eb ciklin e dyt\u00eb, p\u00ebrplasja me bot\u00ebn e jashtme zhvendoset brenda vetes dhe shnd\u00ebrrohet \u00eb nj\u00eb nyj\u00eb t\u00eb brendshme t\u00eb qenies.. Poezi si \u201cSa<br \/>\nv\u00ebshtir\u00eb\u201d dhe \u201cHimn jete\u201d e paraqesin ekzistenc\u00ebn si nj\u00eb p\u00ebrvoj\u00eb t\u00eb p\u00ebr\u00e7ar\u00eb, ku njeriu nuk arrin m\u00eb t\u00eb p\u00ebrputhet me bot\u00ebn apo me vetveten. T\u00eb jetosh do t\u00eb thot\u00eb t\u00eb humb\u00ebsh vazhdimisht di\u00e7ka nga vetja; jeta nuk \u00ebsht\u00eb vazhdim\u00ebsi e past\u00ebr, por nj\u00eb proces i p\u00ebrhersh\u00ebm zhveshjeje. N\u00eb \u201cNyja e jet\u00ebs\u201d, kjo ide merr form\u00eb t\u00eb qart\u00eb: ekzistenca \u00ebsht\u00eb nj\u00eb lidhje q\u00eb nuk zgjidhet leht\u00eb, nj\u00eb struktur\u00eb ku mbushja dhe zbrazja, prania dhe mungesa bashk\u00ebjetojn\u00eb n\u00eb tension.<br \/>\nFigura t\u00eb tilla si \u201cGurishta\u201d dhe \u201cShk\u00ebmbi\u201d e zhvendosin subjektin drejt nj\u00eb q\u00ebndrueshm\u00ebrie q\u00eb nuk \u00ebsht\u00eb qet\u00ebsi, por rezistenc\u00eb. Njeriu b\u00ebhet pjes\u00eb e nj\u00eb materiali q\u00eb p\u00ebrballon p\u00ebrplasjet pa u zhdukur. Por edhe k\u00ebtu, konflikti mbetet i brendsh\u00ebm: n\u00eb poezi si \u201cKrimbi i smir\u00ebs\u201d apo<br \/>\n\u201cDashuria dhe urrejtja\u201d, e keqja dhe e mira nuk jan\u00eb forca t\u00eb jashtme, por procese q\u00eb ndodhin brenda vet\u00eb qenies.<br \/>\nN\u00eb ciklin e tret\u00eb, kjo nyj\u00eb shp\u00ebrndahet n\u00eb nj\u00eb hap\u00ebsir\u00eb m\u00eb t\u00eb gjer\u00eb: at\u00eb t\u00eb m\u00ebrgimit dhe t\u00eb dashuris\u00eb. N\u00eb \u201cFaqe ditari e nj\u00eb m\u00ebrgimtari\u201d dhe<br \/>\n\u201cNd\u00ebrrim motesh\u201d, atdheu nuk \u00ebsht\u00eb m\u00eb nj\u00eb vend i preksh\u00ebm, por nj\u00eb struktur\u00eb mungese q\u00eb organizon kujtes\u00ebn dhe gjuh\u00ebn. Ai \u00ebsht\u00eb nj\u00ebkoh\u00ebsisht af\u00ebr dhe i paarritsh\u00ebm, duke e b\u00ebr\u00eb subjektin t\u00eb jetoj\u00eb n\u00eb nj\u00eb gjendje t\u00eb dyfisht\u00eb- t\u00eb pranish\u00ebm dhe t\u00eb zhvendosur nj\u00ebkoh\u00ebsisht.<br \/>\nEdhe dashuria, n\u00eb k\u00ebt\u00eb univers, nuk arrin t\u00eb b\u00ebhet streh\u00eb. N\u00eb poezi si \u201cUn\u00eb e ti\u201d, \u201cZemra zemr\u00ebs\u201d dhe \u201cDashurojm\u00eb\u201d, ajo nuk prodhon unitet, por tension. Marr\u00ebdh\u00ebnia mbetet nj\u00eb p\u00ebrpjekje e vazhdueshme p\u00ebr afrim, q\u00eb kurr\u00eb nuk e zhduk plot\u00ebsisht distanc\u00ebn. Nd\u00ebrsa n\u00eb \u201cI mb\u00ebshtjell\u00eb nga urrejtja k\u00ebndoj p\u00ebr dashuri\u201d, dashuria shfaqet si nj\u00eb form\u00eb q\u00ebndrese- jo p\u00ebrtej konfliktit, por brenda tij. Ajo nuk \u00ebsht\u00eb harmoni, por nj\u00eb m\u00ebnyr\u00eb p\u00ebr t\u00eb mbijetuar n\u00eb nj\u00eb bot\u00eb q\u00eb e k\u00ebrc\u00ebnon vazhdimisht.<br \/>\nN\u00eb fund, ky v\u00ebllim nuk k\u00ebrkon p\u00ebrgjigje dhe as nuk ofron qet\u00ebsi iluzore; ai e mban bot\u00ebn poetike n\u00eb nj\u00eb l\u00ebkundje t\u00eb p\u00ebrhershme. Kuptimi<br \/>\nnuk stabilizohet, por zhvendoset dhe rind\u00ebrtohet n\u00eb \u00e7do lexim. Forc.<br \/>\n\u200bK\u00ebtu, njeriu- si nj\u00eb zog n\u00eb furtun\u00eb- nuk gjen streh\u00eb p\u00ebrfundimtare, por mbetet midis rrezikut dhe shpres\u00ebs, duke k\u00ebrkuar pa reshtur.<br \/>\nSevdail Zejnullahu<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Sevdail Zejnullahu POETIKA E FURTUN\u00cbS: ND\u00cbRMJET TENSIONIT (DHE) MUNGES\u00cbS Nj\u00eb v\u00ebshtrim p\u00ebr v\u00ebllimin poetik \u201dZog n\u00eb furtun\u00eb\u201d t\u00eb Rizah Sheqirit Poezia hyr\u00ebse e v\u00ebllimit q\u00eb mban t\u00eb nj\u00ebjtin titull, Zog n\u00eb furtun\u00eb nuk funksionon si parath\u00ebnie n\u00eb kuptimin tradicional; ajo shfaqet si nj\u00eb artikulim i brisht\u00eb i qenies, nj\u00eb akt diskursiv q\u00eb e vendos subjektin [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":3128,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[6],"tags":[],"class_list":["post-4180","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-botime-te-reja"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4180","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4180"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4180\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4181,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4180\/revisions\/4181"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3128"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4180"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4180"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4180"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}