{"id":4198,"date":"2026-05-01T22:08:49","date_gmt":"2026-05-01T21:08:49","guid":{"rendered":"https:\/\/migjeni.se\/?p=4198"},"modified":"2026-05-01T22:08:59","modified_gmt":"2026-05-01T21:08:59","slug":"shkruar-nga-dr-shpresa-fundo-gjergjiese-kapiteni-i-dashurise-dhe-legjenda-e-ishullit-te-sazanit","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/2026\/05\/01\/shkruar-nga-dr-shpresa-fundo-gjergjiese-kapiteni-i-dashurise-dhe-legjenda-e-ishullit-te-sazanit\/","title":{"rendered":"Shkruar nga Dr. Shpresa Fundo Gjergji:ESE \u2013 Kapiteni i Dashuris\u00eb dhe \u201cLegjenda e Ishullit t\u00eb Sazanit\u201d"},"content":{"rendered":"<p>ESE \u2013 Kapiteni i Dashuris\u00eb dhe \u201cLegjenda e Ishullit t\u00eb Sazanit\u201d<\/p>\n<p>Shkruar nga Dr. Shpresa Fundo Gjergji<br \/>\nshpresagjergji60@gmail.com<\/p>\n<p>Nuk besoj n\u00eb koincidenca\u2026 Kjo, p\u00ebr faktin e thjesht\u00eb, sepse \u00e7do p\u00ebrvoj\u00eb m\u00eb ka m\u00ebsuar se<br \/>\nrast\u00ebsia \u00ebsht\u00eb vet\u00ebm nj\u00eb em\u00ebr p\u00ebr di\u00e7ka, q\u00eb nuk e kuptojm\u00eb ende. Jeta nuk ndodh rast\u00ebsisht;<br \/>\najo rrjedh sipas nj\u00eb logjike t\u00eb padukshme, shpesh t\u00eb \u00e7uditshme, shpesh t\u00eb pakuptueshme p\u00ebr<br \/>\nmendjen ton\u00eb t\u00eb kufizuar. Dhe pik\u00ebrisht n\u00eb k\u00ebt\u00eb \u00e7udi q\u00ebndron e v\u00ebrteta e saj m\u00eb e thell\u00eb.<br \/>\nUn\u00eb besoj se ekziston nj\u00eb energji q\u00eb i sjell ndodhit\u00eb pran\u00eb nj\u00ebra-tjetr\u00ebs.<br \/>\nU zgjova her\u00ebt at\u00eb m\u00ebngjes. Isha gjith\u00eb energji!<br \/>\nMezi prisja t\u00eb nisesha n\u00eb at\u00eb mision q\u00eb i kisha kushtuar aq shum\u00eb or\u00eb pune duke e studiuar e<br \/>\ndiskutuar at\u00eb projekt. Kisha vendosur ta shkelja vet\u00eb at\u00eb vend plot mistere, ku legjenda kishte<br \/>\nhedhur rr\u00ebnj\u00eb.<br \/>\nK\u00ebshtu q\u00eb p\u00ebrgatita \u00e7ant\u00ebn time, piva kafen si zakonisht, u vesha thjesht dhe dola p\u00ebr t\u00eb<br \/>\nmb\u00ebrritur aty pran\u00eb bregut t\u00eb detit, ku m\u00eb priste nj\u00eb vark\u00eb e vog\u00ebl, e cila e b\u00ebnte k\u00ebt\u00eb rrug\u00eb<br \/>\n\u00e7do dit\u00eb p\u00ebr turist\u00ebt. Imshoq kishte kontaktuar me t\u00eb zotin e vark\u00ebs dhe ja ku gjendesha para<br \/>\nsaj, p\u00ebr t\u2019u nisur drejt destinacionit tim, drejt ishullit t\u00eb Sazanit. Prej koh\u00ebsh e kisha menduar<br \/>\nse pa i vizituar k\u00ebto vende dhe pa i ndjer\u00eb nga af\u00ebr ato val\u00eb t\u00eb detit q\u00eb g\u00ebrryejn\u00eb pa pushim<br \/>\nato shk\u00ebmbinj, nuk do t\u00eb \u00e7lirohesha dot e t\u00eb shkruaja studimin tim mbi at\u00eb vend e p\u00ebr at\u00eb<br \/>\nlegjend\u00eb t\u00eb famshme.<br \/>\nPa e zgjatur, takova pran\u00eb vark\u00ebs t\u00eb zotin e saj, i cili do t&amp;#39;m\u00eb shpinte e do t&amp;#39;m\u00eb kthente s\u00ebrish.<br \/>\nE kishim b\u00ebr\u00eb plan me timshoq, ai do t\u00eb vinte e t\u00eb m\u00eb priste n\u00eb kthim. U p\u00ebrsh\u00ebndet\u00ebm! Ishte<br \/>\nnj\u00eb burr\u00eb i hijsh\u00ebm dhe dukej miq\u00ebsor. M\u00eb ndihmoi t\u00eb hypja n\u00eb vark\u00eb e sakaq vura re se ky<br \/>\nburr\u00eb q\u00eb drejtonte vark\u00ebn duhej ti kishte mbushur t\u00eb 70-tat. Por dukej se vitet s&amp;#39;kishin shum\u00eb<br \/>\nr\u00ebnd\u00ebsi p\u00ebr t\u00eb. Ishte i drejt\u00eb, trupmadh e me nj\u00eb buz\u00ebqeshje babaxhani\u2026 dukej se mbante t\u00eb<br \/>\nfshehur sekretet e nj\u00eb jete t\u00eb gjat\u00eb. Duart e tij, t\u00eb m\u00ebdha, t\u00eb forta e t\u00eb rrudhosura nj\u00ebkoh\u00ebsisht,<br \/>\nl\u00ebviznin me siguri mbi remat, nd\u00ebrsa varka nisi t\u00eb p\u00ebrshkonte ujin e qet\u00eb, sikur \u00e7do val\u00eb e<br \/>\nnjihte dhe e nderonte. S&amp;#39;munda t\u00eb dep\u00ebrtoja n\u00eb shikimin e tij\u2026, ai mbante syze dielli dhe nj\u00eb<br \/>\nkapele q\u00eb dukej si te filmi &amp;quot;Plaku dhe deti&amp;quot;&#8230; pak mjek\u00ebr si detar i vjet\u00ebr, i thinjur pothuajse<br \/>\nkrejt. Tek \u00e7anim uj\u00ebrat e kripura, ai dukej i heshtur e fjal\u00ebpak.<br \/>\n***<br \/>\nKy burr\u00eb i fort\u00eb e kishte kaluar gjith\u00eb jet\u00ebn me detin. Me at\u00eb ishte betuar t\u00eb dashurohej&#8230; nuk u<br \/>\nmartua kurr\u00eb.<br \/>\nDikur, n\u00eb at\u00eb mosh\u00eb kur djelmoshat dashuronin, edhe ai kishte dashur dik\u00eb. Asaj i rrihte<br \/>\nzemra p\u00ebr k\u00ebt\u00eb vlonjat shtathedhur e bukurosh.\u00a0Por di\u00e7ka e kishte prishur magjin\u00eb e tyre. Ajo<br \/>\nu largua t\u00eb shkollohej n\u00eb kryeqytet. Ai vazhdoi studimet n\u00eb Akademin\u00eb e Marin\u00ebs, ku mbeti<br \/>\nudh\u00ebtimeve n\u00eb det. E nd\u00ebrsa u larguan nga njeri &#8211; tjetri, ajo njohu nj\u00eb mik t\u00eb mir\u00eb dhe u<br \/>\nmartua. Kjo ndodhi jo se ajo e kishte harruar, por se ai u largua edhe m\u00eb shum\u00eb. Udh\u00ebtonte<br \/>\nme anije n\u00ebp\u00ebr vende t\u00eb ndryshme dhe takimet u b\u00ebn\u00eb t\u00eb pamundura.<br \/>\nNdoshta ky ishte fati q\u00eb universi kishte programuar p\u00ebr t\u00eb dy. Q\u00eb at\u00ebhere ai nuk e kishte<br \/>\ntakuar kurr\u00eb m\u00eb dashurin\u00eb e tij.<br \/>\n****<br \/>\nNd\u00ebrsa ndjeja flladin e detit, her\u00eb her\u00eb i hidhja ndonj\u00eb v\u00ebshtrim atij burri q\u00eb \u00e7udit\u00ebrisht as nuk<br \/>\nmu prezantua. Un\u00eb u mjaftova me \u00e7ka imshoq kishte biseduar, dhe e qet\u00eb po shijoja bukurit\u00eb<\/p>\n<p>e udh\u00ebtimit tim t\u00eb shkurt\u00ebr. Prej dit\u00ebsh n\u00eb mendje m\u00eb sillej nj\u00eb em\u00ebr, si nj\u00eb z\u00eb i leht\u00eb q\u00eb s\u2019t\u00eb l\u00eb<br \/>\nrehat. Nuk kishte arsye t\u00eb qarta pse po mendoja p\u00ebr at\u00eb njeri pas kaq vitesh. Thjesht m\u00eb<br \/>\nndodhte ndonj\u00ebher\u00eb si nj\u00eb forc\u00eb e heshtur, q\u00eb as nuk e shohim e as nuk e masim, por e<br \/>\nndiejm\u00eb kur di\u00e7ka \u201cp\u00ebrkon\u201d n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb \u00e7uditshme me at\u00eb q\u00eb kemi menduar, ndjer\u00eb, apo<br \/>\n\u00ebnd\u00ebrruar. Un\u00eb ia kam v\u00ebn\u00eb emrin energji\u2026 Ajo lind brenda nesh dhe shtrihet p\u00ebrtej nesh. Si<br \/>\nnj\u00eb fije e padukshme q\u00eb lidh mendimin me realitetin.<br \/>\nJeta, n\u00eb k\u00ebt\u00eb kuptim, nuk \u00ebsht\u00eb nj\u00eb varg ngjarjesh t\u00eb shk\u00ebputura, por nj\u00eb pasqyr\u00eb e<br \/>\nbrend\u00ebsis\u00eb son\u00eb. Mendimet tona nuk jan\u00eb t\u00eb pafajshme dhe as t\u00eb pad\u00ebmshme. Ato jan\u00eb<br \/>\nforma energjie q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb shprehje. Ato krijojn\u00eb rrug\u00eb, hapin dyer, ose i mbyllin pa zhurm\u00eb.<br \/>\nNe ecim brenda bot\u00ebs q\u00eb nd\u00ebrtojm\u00eb me mendje, edhe kur mendojm\u00eb se po jetojm\u00eb n\u00eb nj\u00eb<br \/>\nrealitet t\u00eb pavarur nga ne.<br \/>\nShpesh pyes veten: a jemi ne q\u00eb mendojm\u00eb jet\u00ebn, apo jeta q\u00eb mendon p\u00ebrmes nesh?!<br \/>\nNdoshta t\u00eb dyja nj\u00ebkoh\u00ebsisht. Sepse njeriu nuk \u00ebsht\u00eb thjesht trup q\u00eb l\u00ebviz n\u00eb hap\u00ebsir\u00eb, por<br \/>\nmendim q\u00eb k\u00ebrkon kuptim. Dhe sa her\u00eb q\u00eb mendojm\u00eb thell\u00eb, jemi duke krijuar; sa her\u00eb q\u00eb<br \/>\nbesojm\u00eb fort, jemi duke thirrur; sa her\u00eb q\u00eb dyshojm\u00eb, jemi duke shtyr\u00eb larg ato q\u00eb d\u00ebshirojm\u00eb.<br \/>\nKjo \u00ebsht\u00eb \u00e7udia e jet\u00ebs: ajo sillet si nj\u00eb bashk\u00ebbiseduese misterioze brenda koshienc\u00ebs son\u00eb<br \/>\ne na p\u00ebrgjigjet me ngjarje. Na flet p\u00ebrmes njer\u00ebzve q\u00eb shfaqen papritur, p\u00ebrmes humbjeve q\u00eb<br \/>\nna ndryshojn\u00eb, p\u00ebrmes p\u00ebrputhjeve q\u00eb na tronditin. Dhe ne, shpesh, i quajm\u00eb k\u00ebto<br \/>\nkoincidenca, sepse kemi frik\u00eb ta pranojm\u00eb p\u00ebrgjegj\u00ebsin\u00eb q\u00eb vjen me iden\u00eb se jemi<br \/>\nbashk\u00ebkrijues t\u00eb asaj q\u00eb na ndodh.<br \/>\nNdoshta, n\u00eb fund, jeta nuk \u00ebsht\u00eb e \u00e7uditshme sepse shpesh \u00ebsht\u00eb e pakuptueshme. \u00cbsht\u00eb e<br \/>\n\u00e7uditshme sepse \u00ebsht\u00eb shum\u00eb e thell\u00eb p\u00ebr t\u2019u shpjeguar me fjal\u00eb t\u00eb thjeshta. Dhe ndoshta<br \/>\nkoincidencat nuk ekzistojn\u00eb, sepse asgj\u00eb nuk ndodh pa qen\u00eb m\u00eb par\u00eb nj\u00eb mendim, nj\u00eb ndjesi,<br \/>\nnj\u00eb energji q\u00eb ka k\u00ebrkuar t\u00eb marr\u00eb form\u00eb\u2026<br \/>\nVarketari ishte aty i heshtur, n\u00eb vark\u00eb, i ulur pran\u00eb timonit duke e drejtuar at\u00eb drejt ishullit t\u00eb<br \/>\nSazanit. Deti ishte i qet\u00eb, ai qet\u00ebsim i rrem\u00eb q\u00eb zakonisht vjen p\u00ebrpara ndryshimit t\u00eb motit.<br \/>\nNd\u00ebrsa b\u00ebja ndonj\u00eb pyetje kot, se\u00e7 pata nj\u00eb ndjesi t\u00eb \u00e7uditshme, sikur di\u00e7ka e njohur afrohet<br \/>\npa paralajm\u00ebrim. Faktikisht mendoja parreshtur per legjend\u00ebn, \u00e7far\u00eb m\u00eb shtyu kaq shum\u00eb t\u00eb<br \/>\nk\u00ebmb\u00ebngulja t\u00eb shkoja aty?! Ndoshta prisja se duke shkelur ato gur\u00eb, duke qen\u00eb n\u00eb at\u00eb vend,<br \/>\ndo t\u00eb kisha mund\u00ebsin\u00eb ta p\u00ebrfytyroja legjend\u00ebn, t\u2019i kuptoja ato shk\u00ebmbinj q\u00eb ishin d\u00ebshmitar\u00eb<br \/>\nt\u00eb asaj epoke dhe q\u00eb i kishin rezistuar vetmis\u00eb n\u00eb ishull, stuhive, er\u00ebrave apo shirave t\u00eb ftoht\u00eb<br \/>\nq\u00eb e p\u00ebrshkonin at\u00eb.<br \/>\nPo i afroheshim ishullit dhe \u00e7udit\u00ebrisht vark\u00ebtari vazhdonte i heshtur, duke pir\u00eb nj\u00eb cigare uli<br \/>\nkryet dhe m\u00eb tha: ky ishull pret e p\u00ebrcjell shum\u00eb njer\u00ebz, turist\u00eb nga vende t\u00eb ndryshme. Ndali<br \/>\npak dhe tha sikur ti kishte njohur t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb sillte aty: t\u00eb gjith\u00eb ruajn\u00eb t\u00eb fshehtat e tyre<br \/>\ndhe k\u00ebrkojn\u00eb t\u00eb din\u00eb t\u00eb fshehtat e k\u00ebtij ishulli. Pastaj lidhi litar\u00ebt te vendi ku ndal\u00ebm dhe zbriti i<br \/>\npari, u kthye me dha dor\u00ebn t\u00eb m\u00eb ndihmonte t\u00eb dilja nga varka. Un\u00eb e shkujdesur p\u00ebr pak,<br \/>\nhodha k\u00ebmb\u00ebn nga anija, dhe b\u00ebra p\u00ebrpara. I thash\u00eb se do t\u00eb vonohesha ndonj\u00eb or\u00eb e mos t\u00eb<br \/>\nb\u00ebhej merak. E doja vetmin\u00eb time n\u00eb k\u00ebt\u00eb rrug\u00ebtim, jo se s&amp;#39;jam sociale, por kjo m\u00eb ndihmonte<br \/>\nn\u00eb p\u00ebrq\u00ebndrim.<br \/>\nIshulli kishte turist\u00eb e t\u00eb ardhur t\u00eb tjer\u00eb. K\u00ebt\u00eb pun\u00ebn e vark\u00ebtarit e b\u00ebnin edhe t\u00eb tjer\u00eb aty.<br \/>\nMendja bluante sikur t\u00eb jetoja dy bot\u00eb. Prisja se di\u00e7ka do t\u00eb ndodhte. Kisha nj\u00eb parandjenj\u00eb t\u00eb<br \/>\n\u00e7uditshme&#8230;vall\u00eb do t\u00eb zbuloja dot at\u00eb \u00e7\u2019ka fshihte ky ishull, apo di\u00e7ka tjet\u00ebr do ta mbushte at\u00eb<\/p>\n<p>aventur\u00eb q\u00eb sapo kisha marr\u00eb. N\u00eb vesh\u00ebt e mi rr\u00ebshqiste si padashur z\u00ebri paksa i ngjirur i<br \/>\nplakut t\u00eb mo\u00e7m. E dija brenda vetes, se ai e dinte mir\u00eb legjend\u00ebn. Ah sikur t\u00eb qe e v\u00ebrtet\u00eb,<br \/>\nsikur dikush aty n\u00eb ishull t\u00eb shfaqej e t\u00eb tregonte p\u00ebr at\u00eb plag\u00eb t\u00eb hapur q\u00eb r\u00ebnkonte mbi k\u00ebt\u00eb<br \/>\nishull t\u00eb vetmuar.\u00a0Legjenda tregon se qielli mbi Sazan nxin, edhe kur dita \u00ebsht\u00eb e bardh\u00eb e<br \/>\nme diell. Dhe mua m\u00eb kumbonin n\u00eb vesh k\u00ebto, sikur v\u00ebrtet plaku i mo\u00e7\u00ebm i thoshte me z\u00ebrin e<br \/>\ntij, ja k\u00ebshtu:<br \/>\n\u201cKy ishull, nuk u mallkua nga Zoti.<br \/>\nU mallkua nga njer\u00ebzit.<br \/>\nLegjenda u shkrua n\u00eb vargje:<br \/>\nEdhe kur t\u00eb bardha jan\u00eb ret\u00eb,<br \/>\nN\u00eb gjak derdhen rr\u00ebket\u00eb&#8230;<br \/>\nGoj\u00ebdhanat rr\u00ebfejn\u00eb plag\u00eb,<br \/>\n\u00cbsht\u00eb i mynxyr\u00ebs thon\u00eb,<br \/>\nIshulli me \u00ebndrravrar\u00eb,<br \/>\nKu ve\u00e7 kukuvajka shkon\u2026\u201d<br \/>\nSazani jeton me k\u00ebt\u00eb fakt &#8211; p\u00ebshp\u00ebrita me vete dhe syt\u00eb e mi u drodh\u00ebn, nisa t\u00eb ndjeja di\u00e7ka<br \/>\nt\u00eb \u00e7uditeshme. V\u00ebshtroja pem\u00ebt, gur\u00ebt, shkmbinjt\u00eb dhe m\u00eb dukeshin si pa jet\u00eb, pa shpirt, t\u00eb<br \/>\nftoht\u00eb, mister\u2026 dashuri e tyre kishte mbetur aty. Ndjeja zemr\u00ebn q\u00eb m\u00eb trokiste fort. M\u00eb<br \/>\nushtonin n\u00eb vesh fjal\u00ebt rr\u00ebnqeth\u00ebse t\u00eb k\u00ebng\u00ebs:<br \/>\n\u201cRendi vash\u00ebza e k\u00ebrkoi sevdan\u00eb,<br \/>\nU end err\u00ebsir\u00ebs s\u00eb nat\u00ebs,<br \/>\nAtje ku gjeti Sazan\u00eb,<br \/>\nMbeti mes k\u00ebng\u00ebs e dallg\u00ebs.\u201d<br \/>\nAjo muzik\u00eb e \u00ebmb\u00ebl e larg\u00ebt, vinte si jehon\u00eb e mbytur nga shushurima e val\u00ebve t\u00eb detit. Anije<br \/>\nt\u00eb tjera, kishin sjell\u00eb vizitor\u00eb e turist\u00eb t\u00eb shumt\u00eb. Ky ishull ishte kurreshtje e madhe. M\u00eb par\u00eb,<br \/>\naty spara shkelte k\u00ebmb\u00eb njeriu, dhe mua m\u00eb dukej se amaneti i legjend\u00ebs kishte mbetur nj\u00eb<br \/>\namanet i hapur, q\u00eb th\u00ebrriste si osh\u00ebtim\u00eb e gjall\u00eb.<br \/>\nDikur, ky ishull, n\u00eb koh\u00ebn e komunizmit, ishte i mbyllur, pothuaj pa vizitor\u00eb dhe izolimi i<br \/>\nshekujve e thelloi at\u00eb legjend\u00eb. Ushtri, bunker\u00eb, ndalime t\u00eb koh\u00ebs s\u00eb diktatur\u00ebs, tela me<br \/>\ngjemba, gjith\u00e7ka q\u00eb ta ndal frym\u00ebn, aq sa heshtja zuri rr\u00ebnj\u00eb t\u00eb thella. Ishulli, q\u00eb si perl\u00eb nga<br \/>\nlarg, rri kuror\u00eb e gjelb\u00ebr mes detit, ndihej i izoluar, i mbyllur n\u00eb brengat e tij, por rr\u00ebfimi i<br \/>\ngoj\u00ebdhan\u00ebs nuk u mbyll kurr\u00eb. Isoja labe i dha z\u00eb dhimbjes pa e thyer. Sot, gur\u00ebt e Sazanit po<br \/>\nm\u00eb dukeshin t\u00eb ftoht\u00eb, dhe u r\u00ebnqetha e t\u00ebra, sepse m\u2019u kujtuan ato vite t\u00eb brishta rinore t\u00eb<br \/>\nmiat. Zemr\u00ebn ia kisha l\u00ebn\u00eb peng k\u00ebtij deti\u2026dhe kushedi sa histori t\u00eb ngjashme fshiheshin<br \/>\nbrenda k\u00ebtij misteri\u2026<br \/>\nLegjenda vazhdonte m\u00eb trokiste nd\u00ebr t\u00ebmtha:<br \/>\n&amp;quot;Sazan\u00eb i gjor mbeti pa z\u00eb,<br \/>\nMynxyra e vrau edhe at\u00eb!<br \/>\nAjo me t\u00eb bardha shetit mbi dallg\u00eb,<br \/>\nMbeti balad\u00eb e gdhendur n\u00eb plag\u00eb!&amp;quot;<\/p>\n<p>Pem\u00ebt f\u00ebrf\u00ebrinin, ishte nj\u00eb fllad q\u00eb nisi t\u00eb frynte pas dreke. Sazani, ky ishull me mistere, nisi t\u00eb<br \/>\ndep\u00ebrtonte n\u00eb shpirtin tim&#8230; Dikur, nj\u00eb vajz\u00eb e re reth 17 vje\u00e7e, ah s\u2019kam dashur kurr\u00eb ta<br \/>\ntregoj, u dashurova me syt\u00eb e nj\u00eb marinari nga Vlora. Nj\u00eb djal\u00eb i gjat\u00eb, me shpatulla t\u00eb gjera,<br \/>\nme sy t\u00eb \u00ebmb\u00ebl m\u00eb kishte pikasur. Sa her\u00eb syt\u00eb tan\u00eb takoheshin, ai psher\u00ebtinte. Nj\u00eb ngjyr\u00eb<br \/>\nroz\u00eb i derdhej mbi fytyr\u00eb dhe m\u00eb pas humbiste n\u00eb v\u00ebshtrimin e tij. Eh, at\u00eb koh\u00eb un\u00eb isha e<br \/>\nlumtur! Si nj\u00eb flutur e bukur krah\u00ebleht\u00eb, buz\u00ebqeshja dhe rendja p\u00ebr n\u00eb shkoll\u00eb.\u00a0Mall kam p\u00ebr<br \/>\nato vite q\u00eb i jetova p\u00ebr gjys\u00ebm. Marinari bjond i gjat\u00eb dhe bukurosh, m\u00eb dilte p\u00ebrpara, aty ku<br \/>\nnuk e prisja. Un\u00eb buz\u00ebqeshja e lumtur. Dhe nuk e di pse ky ishull pas 45 vjet\u00ebve martuar, m\u00eb<br \/>\nkujtoi at\u00eb dashuri t\u00eb pajetuar.\u00a0At\u00eb dashuri q\u00eb mbeti detit blu\u2026\u00a0Por jeta vazhdon dhe un\u00eb e<br \/>\nkisha gjetur lumturin\u00eb time me bashk\u00ebshortin tim t\u00eb mir\u00eb, babaxhan, t\u00eb duruar, t\u00eb respektuar e<br \/>\npun\u00ebtor. T\u00eb dy tashm\u00eb i p\u00ebrkisnim njeri &#8211; tjetrit. Mendoja se gjith\u00e7ka kishte kaluar\u2026<br \/>\nPasi u enda ishullit, u kujtova q\u00eb duhet t\u00eb kthehesha. Varka dhe varktari \u201cmisterioz\u201d m\u00eb priste.<br \/>\nE gjeta ulur aty pran\u00eb vark\u00ebs duke tymosur cigaren e tij, me v\u00ebshtrimin detit ashtu i menduar,<br \/>\ni qet\u00eb e i duruar. Edhe era sikur po b\u00ebhej e padurueshme dhe moti ndoshta po sillte shi. Re t\u00eb<br \/>\nzeza po vinin mbi ne dhe nxitova t\u00eb nisesha sa m\u00eb shpejt. Kishte dit\u00eb q\u00eb moti ishte i<br \/>\npaq\u00ebndruesh\u00ebm. Edhe varka nxitonte nga era m\u00eb shpejt\u00eb. Ndjeva pak nervoziz\u00ebm tek<br \/>\nvarktari dhe mendova, thjesht nga moti. Ai vzhdonte t\u00eb ishte pa fjal\u00eb dhe kjo m\u00eb b\u00ebnte t\u00eb<br \/>\nndrojtur.<br \/>\nM\u00eb duket se shiun nuk e shmangim dot, &#8211; mu drejtua sikur t\u00eb lutej q\u00eb mos t\u00eb m\u00ebrzitesha.<br \/>\n&#8211; \u00c7a fati t\u00eb kemi, &#8211; i thash\u00eb duke i buz\u00ebqeshur. &#8211; ai ngriti kok\u00ebn dhe v\u00ebshtroi qiellin.<br \/>\nE ndjeva edhe un\u00eb, pikat e shiut nis\u00ebn t\u00eb derdheshin mbi ne, deti u err\u00ebsua. Nuk e di, por nuk<br \/>\nndjeva frik\u00eb. Ndoshta sepse kisha ndjer\u00eb nj\u00eb far\u00eb siguri nga vark\u00ebtari, nga qet\u00ebsia e tij\u2026<br \/>\nnd\u00ebrkoh\u00eb q\u00eb cigaren e mbante n\u00eb buz\u00eb, u ngrit, di\u00e7ka t\u00eb regullonte aty n\u00eb vark\u00eb, kur shiu e<br \/>\nkishte seriozisht. U ngrita dhe un\u00eb e sapo i fola, ndoshta kishte nevoj\u00eb p\u00ebr ndihm\u00eb, kthehu<br \/>\nkok\u00ebn rr\u00ebmbimthi dhe syzet e diellit rr\u00ebshkit\u00ebn e ran\u00eb mbi kuvert\u00ebn e vark\u00ebs. Syt\u00eb e mi mbet\u00ebn<br \/>\nmbi syt\u00eb e tij\u2026ishte nj\u00eb moment q\u00eb m\u00eb drodhi\u2026ai ndaloi dhe m\u00eb pa me ato sy q\u00eb un\u00eb i njoha<br \/>\nmenj\u00ebher\u00eb, i njoha dhe ngriva p\u00ebr nj\u00eb \u00e7ast. Nuk mund t\u00eb p\u00ebrmbahesha, iu hodha n\u00eb qaf\u00eb, e<br \/>\nshtr\u00ebngova fort\u2026duart e tij t\u00eb m\u00ebdha m\u00eb mb\u00ebshtoll\u00ebn si p\u00ebr t\u00eb m\u00eb mbrojtur nga shiu. Nuk<br \/>\nflisnim, mua m\u00eb kishte ngecur fjala n\u00eb gryk\u00eb, ve\u00e7 mbaj mend q\u00eb bashk\u00eb me shiun, lot\u00ebt e mi<br \/>\nnuk rreshtnin dhe ai m\u00eb t\u00ebrhoqi pas vetes, me puthi mbi flok\u00eb e m\u00eb mb\u00ebshtolli brenda gjoksit t\u00eb<br \/>\ntij t\u00eb st\u00ebrmadh.<br \/>\n&#8211; Oh Zoti im! \u00c7far\u00eb ndodhi k\u00ebshtu?! \u00c7\u2019t\u00eb ishte vall\u00eb, \u00ebnd\u00ebrr apo e v\u00ebrtet\u00eb?! Vazhdoja n\u00eb<br \/>\nngash\u00ebrimin tim, brenda gjoksit t\u00eb tij dhe ngrita syt\u00eb ta shihja m\u00eb mir\u00eb, sikur t\u00eb shuaja mallin tim<br \/>\nq\u00eb r\u00ebndonte vite e vite n\u00eb shpirtin tim. Vura re se edhe ai i kishte syt\u00eb plot lot\u00eb. Kishim mbetur<br \/>\nmes detit\u2026vetem ne, si p\u00ebr ta sfiduar, p\u00ebr at\u00eb q\u00eb na kishte rr\u00ebmbyer shum\u00eb vite m\u00eb par\u00eb. As<br \/>\nvet\u00eb nuk po e kuptoja se ku po na \u00e7onte rryma, por nj\u00eb gj\u00eb e dija mir\u00eb: shpirtin rinor ia kisha<br \/>\nfalur, zemra dhe mendja ime i p\u00ebrkiste atij q\u00eb kisha patur n\u00eb krah\u00eb gjith\u00eb jet\u00ebn. Jetova ato \u00e7aste<br \/>\nsi t\u00eb ishte nj\u00eb jet\u00eb e t\u00ebr\u00eb e pasi e mblodh\u00ebm disi veten, pa folur n\u00eb krah\u00ebt e njeri-tjetrit, po i<br \/>\ndrejtoheshim qyetit dhe shiu pothuaj kishte shterrur. Ai p\u00ebr mua do t\u00eb mbetej Kapiteni i<br \/>\ndashuris\u00eb!<br \/>\n&#8211; Shi behari, &#8211; tha kapiteni, \u201ckapiteni i dashuris\u00eb\u201d, i till\u00eb do t\u00eb mbetej. Nuk e faj\u00ebsuam<br \/>\nnjeri &#8211; tjetrin, ve\u00e7 malli na e mbylli goj\u00ebn. Dhe duket se heshtjen e tij, ky burr\u00eb ma dha<br \/>\nedhe mua.<\/p>\n<p>&#8211; T\u00eb njoha q\u00eb \u00e7astin kur t\u00eb pash\u00eb &#8211; tha ashtu qet\u00eb, duke m\u00eb par\u00eb n\u00eb sy e duke mi fshir\u00eb<br \/>\nlot\u00ebt. As vet nuk u besova syve, por ve\u00e7 dije q\u00eb ti ke jetuar brenda meje, ajo vajza e<br \/>\nbukur me syt\u00eb zjarr. &#8211; Kaq arriti t\u00eb m\u00eb thoshte dhe lot\u00ebt e mbyt\u00ebn, nd\u00ebrkoh\u00eb q\u00eb m\u00eb<br \/>\nshtr\u00ebngonte n\u00eb gjoksin e tij.<br \/>\nN\u00eb breg m\u00eb priste imshoq me mbes\u00ebn e vog\u00ebl. I pikasa q\u00eb larg. U munduam mos t\u00eb binim n\u00eb<br \/>\nsy dhe buz\u00ebqeshja ime erdhi vetiu. Mbesa ime ishte dashuri q\u00eb na ngrohte e i g\u00ebzoheshim<br \/>\nshum\u00eb. U p\u00ebrshendeta me vark\u00ebtarin, kapitenin e dashuris\u00eb sime, gjithashtu edhe imshoq dhe<br \/>\nu larguam\u2026<br \/>\nTashm\u00eb e dija se takimi yn\u00eb nuk ishte koincidenc\u00eb. Ishte nj\u00eb bashkim i heshtur i mendimit dhe<br \/>\ni kujtes\u00ebs gjat\u00eb gjith\u00eb koh\u00ebs. Jeta nuk na i sjell njer\u00ebzit p\u00ebr t\u2019i rikthyer aty ku ishin, por p\u00ebr t\u00eb<br \/>\nna treguar se \u00e7far\u00eb kemi mbajtur ende gjall\u00eb brenda vetes.<\/p>\n<p>Shkruar nga Dr. Shpresa Fundo Gjergji<\/p>\n<p>Syt\u00eb fol\u00ebn s\u00ebrish (Kapiteni i dashuris\u00eb)<\/p>\n<p>\u2013 YouTube<br \/>\n<iframe title=\"Syt\u00eb fol\u00ebn s\u00ebrish\" width=\"800\" height=\"450\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/aARN9Hv1byc?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" referrerpolicy=\"strict-origin-when-cross-origin\" allowfullscreen><\/iframe><br \/>\nU kthyem pas vitesh heshtur,<br \/>\nMalli m\u00eb priti si det,<br \/>\nPlag\u00eb pa fjal\u00eb aty mbetur,<br \/>\nAs koha vet s&amp;#39;mundi ti tret&amp;#39;.<br \/>\nKorrikut me diellin n\u00eb sy,<br \/>\nNj\u00eb vark\u00eb e vog\u00ebl na priste,<br \/>\nNj\u00eb shpres\u00eb e re shkrir\u00eb aty,<br \/>\nDeti i qet\u00eb, sikur flinte!<br \/>\nRefreni<br \/>\nSi d\u00ebshmitar na th\u00ebrriste,<br \/>\nMe z\u00eb edhe heshtja foli,<br \/>\nShk\u00ebmbi i ftoht\u00eb na shihte,<br \/>\nEdhe legjenda frym\u00eb mori.<br \/>\nMe plag\u00eb q\u00eb koha dot s\u2019i mbyll.<br \/>\nDashurit\u00eb e vrara k\u00ebndojn\u00eb,<br \/>\nDikur marinar&amp;#39; i bukur si yll,<br \/>\nDhe drenusha e tij, \u00ebndrrat zgjojn\u00eb.<br \/>\n****<\/p>\n<p>Nata i mori t\u00eb dy n\u00eb gji.<br \/>\nDhe kjo legjend\u00eb m\u00eb p\u00ebrfshiu,<br \/>\nKur syt\u00eb e tu t\u00eb mit\u00eb takuan,<br \/>\nAta sy, oh, \u00e7&amp;#39;t\u00eb tradh\u00ebtuan!<br \/>\nMes val\u00ebve q\u00eb s\u2019flen\u00eb kurr\u00eb.<br \/>\nAty zemrat rrah\u00ebn s\u00ebrish,<br \/>\nNj\u00eb marinar 20 vje\u00e7ar dikur,<br \/>\nSot kapiteni dashuris\u00eb!<br \/>\nRefreni<br \/>\nSi t\u2019m\u00eb zgjonte kujtim&amp;#39; i vjet\u00ebr,<br \/>\nKy marinar i ri, sot burr\u00eb,<br \/>\nNj\u00eb dashuri e mbetur pezull,<br \/>\nMes detit e mbytur dikur!<br \/>\nVal\u00ebt i ruajn\u00eb sekretet,<br \/>\nkoha s\u2019i merr dot me vete.<br \/>\nAaa, dashurit\u00eb q\u00eb s\u2019u jetuan,<br \/>\nKthehen n\u00eb k\u00ebng\u00eb e treten.<br \/>\n*****<br \/>\nT\u00eb dy u takuam n\u00eb at&amp;#39; vark\u00eb,<br \/>\nLegjenda nuk vdes kurr\u00eb,<br \/>\nKjo dashuria jon\u00eb e pafat\u00eb,<br \/>\nMe legjend\u00ebn u shkrua n\u00eb gur\u00eb!<br \/>\nTeksti nga Dr. Shpresa Fundo Gjergji<br \/>\nMuzika nga Bruko Broadcast Radio BBR<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>ESE \u2013 Kapiteni i Dashuris\u00eb dhe \u201cLegjenda e Ishullit t\u00eb Sazanit\u201d Shkruar nga Dr. Shpresa Fundo Gjergji shpresagjergji60@gmail.com Nuk besoj n\u00eb koincidenca\u2026 Kjo, p\u00ebr faktin e thjesht\u00eb, sepse \u00e7do p\u00ebrvoj\u00eb m\u00eb ka m\u00ebsuar se rast\u00ebsia \u00ebsht\u00eb vet\u00ebm nj\u00eb em\u00ebr p\u00ebr di\u00e7ka, q\u00eb nuk e kuptojm\u00eb ende. Jeta nuk ndodh rast\u00ebsisht; ajo rrjedh sipas nj\u00eb logjike [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[11],"tags":[],"class_list":["post-4198","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-proze"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4198","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4198"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4198\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4199,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4198\/revisions\/4199"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4198"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4198"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/migjeni.se\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4198"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}