Valbona R. Hadri

Heshtja që vret

Kur nënës i mungon përgjigjja e frytit të saj
ajo shndërrohet në një pemë me degë të thara;
mbi të nuk ulen zogj,
por korba të plakur.

Kur nënës i mungon prania e frytit të saj,
dita vdes para mbrëmjes,
ndërsa nata hap portat
për të strehuar pikëllimet.

Mendimet mbeten pa varr,
ndërsa hijet dhunojnë shpresat e gjalla.

Kur nëna qan për mungesën e frytit të saj,
zhurma e hapave të lotëve
dridh malet;
Një botë e tërë përmbyset
nga pesha e lotëve të shenjtë.

Ah, kur nëna nuk bëzan , mê!