Ardiana Veseli

Dy jetë

Jetoj dy jetë
Një për botën, një për vete
Buzëqesh jashtë
Brenda po tretet
Refren:
Jetoj dy jetë, asnjë s’është e imja
Një që e shohin, një që më mbyt
Sa herë bie nata mbi mua
E vërteta del pa dritë.

Baladë në Sol minor

(Gm)
(ritëm i ngadaltë, melankolik)
Akorret:
Gm – Eb – Bb – F
Strofa 1
Gm
Mblodha lulet e para për ty,
Eb
në mëngjesin me shi të prillit,
Bb
era qante nëpër degë,
F
si zemra ime në errësirë.
Gm
Rrugët mbetën bosh pa zë,
Eb
hapat e tu s’i solli nata,
Bb
vetëm hëna mbi dritare
F
më foli me mall të gjatë.
Refreni
Eb
Ku je tani, o dashuria ime,
Bb
nën cilin qiell po fle?
F
Unë ende ruaj lulet e prillit,
Gm
që s’arrita kurrë t’i jap tek ti.
Eb
Dhe era thërret emrin tënd,
Bb
në heshtjen e kësaj vetmie,
F
zemra ime mbeti peng
Gm
te sytë e tu plot mall.
Strofa 2
Gm
Nëpër natë dëgjoj një këngë,
Eb
si një kujtim që s’di të shuhet,
Bb
çdo tingull mban zërin tënd,
F
çdo yll emrin ta pëshpërit.
Gm
Dhe nëse kthehesh një ditë,
Eb
kur pranvera troket përsëri,
Bb
do t’i gjesh lulet ende gjallë
F
brenda kësaj zemre pa qetësi.
Refreni Final
Eb
Ku je tani, o dashuria ime,
Bb
nën cilin qiell po fle?
F
Unë ende ruaj lulet e prillit,
Gm
si plagë që koha s’e tret.
Eb
Në Sol minor këndon kjo natë,
Bb
me shi, me hënë e vetmi,
F
dhe çdo notë që bie ngadalë
Gm
merr me vete mallin për ty.