Nga Petrit Malushi Në “Ditën e të Dashuruarëve” Dashuritë si në panair Shpërthejnë pa moshëkufi. Të dashuruarit në këtë ditë Deklarohen në shkallën sipërore Fjalëëmbël, zemërpërvëluar, Ndjenjazjarrtë, pasionantë… Edhe “ilegalët” e fillestarët Guxojnë të shfaqen sheshit. Mosmarrëveshjet harrohen, Kapërcehen mëritë. Dashuri të vjetra e të reja, Prej së afërmi a së largu Në forma klasike a moderne Ura bashkimi ndërtojnë
Elvira Zeneli Gomari me lëkurë luani Një gomar gjeti një lëkurë luani, e hodhi mbi trupin e tij dhe mori rrugën e fshatit. Të gjithë që e shikonin, njerëz dhe kafshë iknin të tmerruar. Gomari u ndje krenar për veten e tij. Kur ishte nē kulmin e dehjes, nga gëzimi, filloi të pēlliste. Sapo dëgjuan pëllitjet, njerëz dhe kafshë bashkë,
Elvira Zeneli NJË MËSIM I MIRË – Hej, Agim! – thirri Blerimi shokun e tij, që po nxitonte në rrugë. – Do të vish të luajmë? – Do të përgatitem për konkursin, – u përgjigj Agimi. – S’kam kohë. Blerimi tundi kokën dhe mendoi: ” Çfarê njeriu! E lodh trurin edhe pêr konkursin. Nuk kam parë më budalla se ky.”
Suela Fazliu Besarta Jashari Lule vetme e rritur në Prekaz Në errësirën e luftës,ti mbijetove Me lot ti u rrite. Si fije shkrepse ti ndriçove. Në çdo hap t’i mbaje barrën E historisë. Me plagë në zemër t’i mbijetove Në mes beteje t’i nuk u dorëzove Edhe kur dhimbja kishte nxjerr dhëmbët Dhe çdo ditë të kafshonte. Ishe shembull i
Drilon Mujota Një Rrugë që Nuk Kalojmë Më Dikur këndonim në rrugë të qetë, Në stinë të ngrohta, në ditë të lehtë, Tani gjithçka ka humbur gjurmë, Si ëndërr e zbehtë në muzg pa lumë. Në rrugë të vjetra nuk kalojmë më, Fjalët e bukura mbetën për ne. Hijet na ndjekin si kujtim i largët, Por zemrat heshtin, çdo tingull
Elsa Ademi Ata janë gjallë Trima të shumtë e të fortë Ka pasur dhe do të ketë kjo tokë Jet të shkurtër kishin si një lule pranvere. Nënat krenare për fëmijët e tyre Jeta per ato është agim pa buzëqeshje Vuajtja te ato rritet me lot . Eh mua më dhimbësen shumë ata Ata trima qe ende trupi nuk u
Anisa Bungu eshte nxenese e klases se tetë në shkollën “Deshmoret e Koshares”-Koshare Vetmia Kaloj dallëndyshja nuk ndjeva gje. Me mori vetmia nga dora dhe me tha degjo. Ne ato qaste me kaploi merzia. Qyqja erdhu e filloi me ia qa hallet e mia. Drita e diellit filloi me u shu, hyri mes reve dhe filloi me i perqafu, u
Suela Fazliu I varfëri Në errësirë e shpirtit ai ecën me zemrën e lehtë e di pse? Se ai e di ç’do të thotë të lëndosh një zemër, madje madje ai e di çfarë është edhe varfëria. Është si një gogol qe dëshiron gjithçka me të rrëmby ulëret në brendësi e dëshiron barkun me ta shqy po ai prapë merr
Vjersha për fëmijë nga Albert HABAZAJ EDHE AMI SHKON NË KOPSHT – mbeskëzës sime Amaris, që mbushi 3 vjeçe – Iku gushti, erdhi vjeshta Piqen dardhë e fiq e mollë, Ëmbëlon rrushi në vreshta Zogj mbi pemë e zogj në shkollë. Edhe Ami shkon në kopsht Porsi një fluturz e bukur, Ca fjalëza të ëmbla thotë Në sy duket
Drilon Mujota nxënës i shkollës”Dëshmorët e Kosharës” Koshare Mrekullia e Natyrës Kur dielli ngjitet lart në qiellin plot shkëlqim, Zogjtë fluturojnë lart me flatrat plot gëzim. Gjethet lëkunden butë në erën e lehtë, Dhe çdo frymëmarrje natyra e hedh në jetë. Lumi me tinguj të kthjellët rrjedh pa ndalim, Gurët që prekin valët ndjejnë një përshpirtim. Në pyje, heshtja flet
Nxënësja Aulona Baliu Shkolla “Dëshmorët e Koshares” në Koshare. Mirësia po tretët Mirësia po tretët ashtu si dielli kur perendon . Por prapë lind dhe rrezet si ndalon. Se te varfërin mirësia nuk e varfëron. Mirësia falet dhe nuk përmendet. Nga njerëzit e mirë pret çdo të mirë, pret dorën e bardhë edhe në errësirë. Kush mund me qenë ai?
Autore: Teuta Sadiku Pistoleta dhe shpata Në një qytet të bukur që kalonte një lumë tejpërtej jetonte një djalë. Pranvera sapo kishte hyrë e flladi i ngrohtë sillte e përhapte gjithandej aromën e këndshme të luleve shumëngjyrshe.Edhe degët e bajames përpara oborrit hynin në ballkonin e shtëpisë së tij dhe djali nuk ngopej duke I kundruar .Sapo dielli i
Autorë: Nijazi Kastrati BORË NË CUKEL Bora mbuloi fushen Malin e Cukelin, Me shumë gëzim fëmijët Vërshuan zabelin. Për tu mbrojtë nga të ftohtit Dhe erërat në Zabel, Kishin vu kapela Ndërsa fytin mbështjell. Qeshnin të gëzuar Rrëshqisnin në borë, Disa skitë e tyre I mbanin në dorë. Kush me sajë e ski Kush me rrëshqitëse
Autorë: Viron Kona Humor nga Bubulinoja Gur shahu Atë ditë, babai i Bubulinos ishte i nevrikosur me çapkënllëqet e të birit, ndaj e thirri pranë vogëlushin 9-vjeçar dhe i tha: -Unë të dua si askush tjetër në botë, por ti nuk më dëgjon. Prandaj: -E para: Do të rrish i mbyllur brenda në shtëpi! -E
Autorë: Teuta Sadiku Tregim Qyteti i shkronjave Pranvera sapo ka trokitur dhe dielli si gjithmonë u ngrit laaart mbi majat e maleve dhe që andej pa qytetin me sytë e tij vezullues. Dielli zgjati duart e tij, u mbajt pas një reje të vogël të bardhë dhe hodhi shikimin ngrohës dhe ndriçues mbi qytet. Një qetësi dhe heshtje e paparë
Elvira Zeneli Një varg Një zë, një fllad më vjen
Kumrie Shala BETIMI PARA ZOTIT Një zemër që deshi me
Kadri Tarelli shkruan: Sa jemi shqipëtarë, jemi gjithë një farë,
Nga Gladiola Busulla Një intervistë me profesorin e nderuar Vasil
Bashkim Saliasi DODONA Rrëzë Tomorit në Vitalen me uji lajthie
Fatmir Terziu ÇAJNIK NË SELANIK Mot të shkuar larg dhéut
RRËFIME TË NGROHTA DHE REALISTE Nga Viron Kona Kam shkruar
Elvira Zeneli KOSOVA, ËNDRRA IME Ajo ishte ëndrra jonë e
© 2026 All Rights Reserved.