Nga Gladiola Jorbus Kur kalon pranë meje A.R. kishte vetëm tre muaj që punonte në departamentin e ri. E qetë, e sjellshme, me një humor të hollë, që shpesh e fshihte pas buzëqeshjeve. Nuk fliste shumë, por kur fliste, njerëzit e dëgjonin. Kishte atë lloj pranie që nuk bërtet për vëmendje, por e merr pa kuptuar. M.K. ishte prej vitesh

Gladiola Jorbus Tregim Gacat e heshtjes A.G. kishte ardhur në atë qytet për një konferencë triditore. E mbetur e ve prej pesë vitesh, një grua me një qetësi olimpike, si një liqen në dukje i shtruar, brenda të cilit vlonin rryma të padukshme: kujtime, humbje, dëshira të pathëna dhe një forcë që vetëm një sy i kujdesshëm mund ta spikaste.

RRËFIME TË NGROHTA DHE REALISTE Nga Viron Kona Kam shkruar edhe më parë për  shkrimtarin Bashkim Saliasi, për romanin e tij “Ne ishim pesë shokë”, për monografinë “Dobrusha”, për librin për fëmijë “Pse gjyshi i lexon librat e mi?” e libra të tjerë, teksa po ndalem kësaj here në skicat dhe tregimet që ky autor përcjellë te lexuesi nëpërmjet këtij

Fatmir Terziu Hija e një valleje Tregim Ai ecte pranë Teatrit „Skampa“ me hapa të lehtë. Ecte, dhe nuk dëshironte të trazojë as gurët e rrugës. Nata ishte e ftohtë. Ishte një errësirë jo armiqësore. Errësira mbante mbi vete një qetësi aristokratike. Qepte mbi telajo një heshtje që dukej sikur e njihte prej kohësh. Llambat e rrugës ndriçonin dobët. Fashiteshin

Fatmir Terziu                                                                             Dashuria                                      

Fatmir Terziu Kuvend Tregim Pse ai mblodhi frutat e hedhura, të paktën në fillim askush nuk e kuptoi. I priste pranë koshit të plehrave me një kujdes të pashpjegueshëm. I mblidhte me kujdes, si të ishin dhurata të rralla që rrezikonin të shkeleshin nga këmbë të padurueshme. I zgjidhte pa fjalë. Pa dëshmitarë. Pastaj i fuste menjëherë në bodrumin ku

Elvira Zeneli Bujaria është e bukur Të gjithë nxënësit ishin në oborr gjatë pushimit të madh. Arti, Sonila, Rea, Agroni dhe Besmiri po diskutonin për ditëlindjet e tyre, me kë do t’i festonin dhe ku do të shkonin. — Prisni njëherë, sepse pasnesër e kam unë ditëlindjen — u hodh e foli Arti. — Po mirë, more Arti — i

Nga Petrit Malushi „Gjinia e emrit ?!“ Ra zilja. Filloi ora e tretë. Kisha mësim me klasën 11-A. Me regjistër në dorë dola nga salla e mësuesve, që ndodhej në katin e parë të ndërtesës trekatëshe. Hyra në klasë. Përshëndeta. U ula në katedër. Fillova apelin. Kontrollova detyrat e shtëpisë. Pyeta tre-katër nxënës për kontroll të përgjithshëm. Dy të tjerë

ZEF DODA PIKA LOTI SHËN MËHILLI I PËRGJAKUR Dukej se qe Shën Mëhilli i fundit në vitin 1946, kur partia ende nuk ua kishte ndaluar zyrtarisht me i lut festat fetare. Ishte shpejt për t’u nxituar në këtë pikë delikate, gjersa të piqeshin kushtet e kësaj lufte ideologjike. Në të gjithë zonën e Nikaj-Mërturit prej 12 fshatrash qenë krye adetet

Petra Bauman Sllovenia Manifest za lepotice Začnimo pri koncu. Najlepša lepa ženska je … … mrtva ženska. Globoka sreča se skoti skozi polne trebuhe pogoltnjenega sovraštva nesrečnih, ki verjamejo v svojo pravico do tujih solz in krikov kot vernik v vnebovzetje, in njihove solze so vesela glasba, nikomur slišna, dolgo čuvana voda iz njihovih suhih potokov. Najboljša lepa ženska je

ZEF DODA PIKA LOTI Tregime MARASH TUCI I SHOSHIT A do mik Marash Tuci! -thirri ndaj nate mysafiri i panjohur, tek i ra në derë të kullës burrit të Shoshit. -O hajde, mirë se të ka pru Zoti! -i gjegji nga brenda i zoti i shtëpisë, duke brof në këmbë ta priste në oborr si është zakoni i maleve. Jashtë u

Kadri Tarelli shkruan: Bëni si pemët. Ndryshoni gjethet, por ruani rrënjët. Pra ndryshoni idetë, por ruani parimet tuaja. Viktor Hygo MOND HALILI DHE PENSIONISTËT Skicë humori Një ditë prej ditësh, 3-4 pensionistë, mes nesh edhe humoristi i njohur Mond Halili, u ulëm për kafe te “Oborri i gjykatës”, këtu në Durrës. Për të shmangur reklamën, kështu e emërtoj unë, se

Elvira Zeneli A do të vijë Babagjyshi? Dhjetori erdhi. Malet i mbuloi dëbora. Fëmijët janë të shqetësuar nëse babagjyshi do tê vijë t’ju sjellë dhurata. Stuhia është e madhe, era fryn pa u ndaluar, ortekët e dëborës bien dhe ardhja e babagjyshit duket e vështirë. Pylli ka rênë në qetësi, dëbora ka mbuluar gjithçka. Unë mendoj se do tê vijë,

Atdheu… Ese Nga Namik Selmani Në atë hambar fjalësh për atdheun që ka gjuha ime apo dhe gjuhët e botës, me rrëfimet me urtësinë me poezinë, me prozat poetike, u gjenda mjaft i përkëdhelur se gjeta shumë për ta bërë një gjë të tillë Ballë kësaj pasurie shpirtërore do të gjeja sot dhe një fjalë të re si FJALNAJA, Është

Fjolla Muhaxheri ATA DUHESHIN Pas një shiu veror që rrëmbimthi u zbraz në Tokë e që freskoi çdo gjë përreth, madje edhe mendimet e mia, unë që po qëndroja e ulur në mesin e zambakëve dhe trëndafilave. Po sodisja qiellin dhe po mendoja se sa i bukur qëndron çdoherë, me mijëra vite i njëjti, asnjëherë nuk ndryshon, nuk plaket, nuk