Gladiola Jorbus

Ksenofobia dhe etnocentrizmi, dy sfidat e shoqërisë moderne

Ksenofobia dhe etnocentrizmi përbëjnë dy nga sfidat më të mëdha me të cilat përballet shoqëria moderne, sidomos në një kohë kur lëvizja e emigrantëve, shkëmbimi kulturor dhe globalizimi janë bërë pjesë e përditshmërisë. Ksenofobia, e cila nënkupton frikën ose armiqësinë ndaj të huajve apo atyre që perceptohen si “të ndryshëm”, shpesh lind nga pasiguria, mungesa e informacionit dhe stereotipet e trashëguara. Ajo shfaqet në forma të ndryshme, nga paragjykimet e heshtura deri te diskriminimi i hapur, duke krijuar barriera që pengojnë bashkëjetesën dhe mirëkuptimin. Nga ana tjetër, etnocentrizmi është bindja se kultura ose grupi i vet është më i mirë dhe më i vlefshëm se të tjerët. Ky qëndrim ushqen ndarje, nxit përjashtimin e individëve që nuk i përkasin shumicës dhe krijon një mentalitet “ne kundër tyre”, i cili e bën të vështirë pranimin e diversitetit. Të dyja këto dukuri ndikojnë negativisht në kohezionin social, duke dobësuar besimin mes komuniteteve dhe duke rritur tensionet. Shoqëritë që nuk arrijnë të menaxhojnë diversitetin, rrezikojnë të mbeten të brishta dhe të paafta për të përfituar nga potenciali i pasurisë kulturore që mbartin. Zbutja e ksenofobisë dhe etnocentrizmit kërkon edukim ndërkulturor, dialog të hapur dhe politika gjithpërfshirëse që promovojnë barazinë dhe respektin. Vetëm përmes njohjes së tjetrit dhe pranimit të ndryshimeve, mund të ndërtohet një shoqëri ku diversiteti shihet si forcë dhe jo si kërcënim, duke krijuar një mjedis ku çdo individ ndihet i pranuar apo i vlerësuar.